Reacties

Heeft u ook een reactie, dan horen we dat graag, op die manier kunt u anderen helpen over hun angst heen te komen.
Stuur uw bericht naar: info@angstvoortandarts.nl

Pagina's:

23-10-2007

Lieve mensen van de Amaliakliniek.

Het is dat mijn vriend gisteravond aan tafel vroeg of ik al een reactie had geschreven op de behandeling in jullie kliniek..... anders was het er nooit van gekomen haha.

Ik wist er niets meer van omdat ik nog te "dronken" was van de narcose. Dat is meteen heel kenmerkend: Als ik geweten had dat het zo erg mee zou vallen, was ik waarschijnlijk al lang een keer geweest.....
Ik heb NIETS van de behandeling meegekregen..... dat is super voor een angsthaas als ik.

Ik moest een beetje wachten in de wachtkamer en dat is al helemaal niet mijn sterkste kant, maar jullie hebben me gerustgestgesteld.... men zegt tegen je: Denk maar aan wat leuks..... en dan zit je weer in de auto op weg naar huis!

De napijn (ja, die hoort er gewoon bij) was goed te hebben en ik kan dit iedereen die bang is aanraden. Gewoon doen!
Nu heb ik makkelijk praten maar het heeft mij ook 4 jaar gekost voor ik deze stap durfde te zetten.

Lieve mensen, bedankt voor de goede zorgen!

Cathy

19-10-2007

Lieve mensen van de Amalia Kliniek,

Jarenlang was ik een angsthaas die dan ook al jaren niet meer in een tandartsstoel had gezeten, met als gevolg dat je gebit daar zwaar onder te lijden heeft......en niet te vergeten lkzelf, kan waarschijnlijk niet uitleggen wat dit geestelijk met mij heeft gedaan.

Maar goed via internet en door te googlen kwam ik op jullie site en dacht als er iets is hoe ik dit zou durven, dan is het onder algehele narcose.
Goed bellen en echt waar tot zelfs een hele dikke pluim voor de dames achter de balie.....word je vriendelijk te woord gestaan en met heel veel begrip, en ik kreeg dan ook te horen dat ik 2 oktober voor een intake kan komen....bibber bibber dit was al binnen een week!!!!

Nou dan moet je dus wel het achterste van je tong laten zien, want ik had er tot zelfs nog nooit over gesproken met mn vriend...en dat terwijl we al anderhalf jaar een relatie hebben.....maar zo zie je dat er toch ook mensen zijn die verder kijken dan het uiterlijk alleen. Gelukkig veel begrip gehad en uiteraard op de dag van behandeling zou hij mijn begeleider zijn, want ik wilde zelf naar het intake gesprek...je bent al zenuwachtig en dan ben ik altijd liever met mezelf.

Nou intake was wennen als je jaren niet bent geweest......foto maken, en ja dan toch die stoel in....maar gelukkig is het echt alleen maar kijken en krijg je daarna gelijk een schatting mee van wat moet gebeuren.
Nou bij mij kwam de klap van een prothese niet hard aan, want dat had ikzelf al aangegeven dat dit het zou worden.
Ook al kijk je jaren niet na je gebit....je weet donders goed hoe het ervoor staat.
Dus begroting mee, en ook toen door een hele lieve dame geholpen, en een goed gesprek gehad met de dame die over de narcose ging.
Nou toen gingen we een datum plannen, en dit kon dus al twee weken later....SLIK!!!!!

18 oktober....voor mij een grote dag, het voelt voor mezelf net alsof ik opnieuw wordt geboren.....zal blij zijn om weer een keer voluit te kunnen lachen....alles te kunnen eten...en ja iedereen die dit leest zal de rest zo kunnen invullen...want dan ben ik nog wel even bezig.

Precies half 12 kwamen we in Kerkrade aan, en binnen een paar minuten kon ik al naar binnen....gelukkig mocht mijn vriend mee tot aan de narcose.
Een vreselijk lief team van mensen ving mij daar op, en ik mocht gaan liggen omdat de naald van de narcose in je hand moet (dit stelt trouwens niks voor...doet ECHT GEEN PIJN).
ik werd alleen huilerig van spanning en emoties, en ik werd aangesloten op de narcose en binnen no time was ik onder zeil......JE KRIJGT ECHT NIKS MEE VAN HEEL HET GEBEUREN.

Ik werd vervolgens wakker, 50 minuten later en ook toen was ik huilerig omdat je echt beter aan leuke dingen kunt denken voor je gaat slapen maar dat kon ik dus niet.
De prothese zat dus gelijk in je mond, en ja dat is allemaal wennen en ik voelde me beroerd omdat het allemaal vol met ontstekingen zat....dus ja als je één tand of kies laat trekken met een ontsteking of zoals ik alles in één keer eruit.
Weer heel vriendelijk hoe ze met je omgaan, en je ook naar de auto begeleiden in rolstoel......MENSEN MOGEN HIER ECHT EEN VOORBEELD AANNEMEN....ZO BEHANDEL EN GA JE MET MENSEN OM!!!!

Toen de rit naar huis van twee uur, en gelukkig geen files gehad......gelijk zijn de medicijnen voor me gehaald en kon ik lekker mijn bed inkruipen.
De prothese is echt wennen...maar ja dat zal de tijd nodig hebben, ik heb in ieder geval nog geen moment spijt van deze beslissing....want ook ik wil weer een keer lachend op een foto kunnen staan en wat dan ook.
En dan nu misschien maar even door een diep dal.....maar daar kom je ook wel weer uit, en dan ben je wel van al die ellendige pijn af die ik hiervoor kende.

Als laatste wil ik afsluiten dat ik diep respect heb voor de mensen bij de Amalia Kliniek, zij hebben voor mij een probleem van al jaren in nog geen uur verholpen!!
Dus mensen als jullie dit lezen, en je ook twijfelt en bang bent kan ik alleen maar zeggen het is misschien soms een eind rijden....maar het is het meer dan waard!!!!!

M uit Nieuwegein

11-10-2007

lieve mensen van de amalia kliniek

ik wil jullie graag bedanken voor alles wat jullie gedaan hebben
op 19 september 2007 had ik een intake bij jullie.
het enigste wat mijn over de streep trok jullie eigenlijk te bellen was het forum waar alle ervaringen van de mensen instaan en waar verhalen bij staan die ook op mijn neer komen na 10 jaar niet meer bij de tandarts te zijn geweest was de grote dag aangebroken voor de intake.
s`morgens met mijn vriend naar kerkrade oh wat was ik zenuwachtig en had ik een maagpijn.
in kerkrade aangekomen werd ik heel vriendelijk ontvangen.
en kreeg mijn intake.Boven had ik al een prothese en wat mij
eigenlijk al bekend was, ja onder moest er ook alles uit.
Omdat wij van zo ver kwamen hebben we besloten dat ik gelijk ging happen en die zelfde dag mijn prothese nog ging passen (deze was toen nog van was ).
Ik kon op 27 september een afspraak krijgen voor de behandeling maar helaas kon mijn vriend deze dag niet dus is het 4 oktober geworden.
Nou 3 dagen voor de grote dag niks anders dan maagpijn maar ik moest gewoon doorzetten, kom zeg ,ik word 11 oktober 35 jaar en durf niet te lachen heb nog heel mijn leven voor me dus ik moest gewoon doorzetten.
Aangekomen in Kerkrade heb ik mij gemeld in de Amalia-kliniek en oh wat was ik zenuwachtig niks anders dan op en neer lopen en maar weer even op internet neuzen op de pc waar je gratis gebruik van mag maken in de kliniek en ja hoor eindelijk was het zo ver 12.10 werd ik geroepen en ging met mijn vriend naar binnen ,ik werd gelijk gerust gesteld en mocht in de stoel gaan zitten er werd tegen mij gezegd dat ik aan leuke dingen moest denken dat ik dan ook lachend wakker zou worden.
Nou na een half uur werd ik wakker gemaakt en mijn vriend was er al het eerste wat ik deed toen ik wakker werd gemaakt is vragen om een spiegel op dat moment was ik zo blij dat ik mijn gebit zag dat ik begon te huilen van blijdschap en niks anders zei dan dank je wel.
Ik wilde al gelijk naar de auto lopen maar dat mocht niet ik werd met een rolstoel netjes naar de auto gebracht en ging opweg naar huis toe.
Thuis aangekomen komen natuurlijk al die nieuwschierige gezichten kijken en wat waren ze blij voor mij dat ik eindelijk de moed had gehad om het te doen.
Nu een week later kan ik zeggen ik ben niet ziek geweest en van mijn boven prothese (waarschijnlijk omdat ik daar voorheen al een prothese had ) heb ik geen last alleen mijn onder
prothese ja dat is nog wennen alles is zijn eigen nog aan het zetten want ja al die tanden zijn eruit en gelijk een gebit erop ook kan ik nog niet eten maar ik eet yoghurt , soep , en meer van dat soort dingen het andere eten gaat wel komen als de zwellingen een beetje tot rust zijn gekomen.
Voor de rest wil ik nog zeggen alle mensen van de Amalia kliniek BEDANKT VOOR DE GOEDE ZORGEN ik zou het zo weer doen.
en iedereen die hier nog naar toe gaat veel succes en naar mijn ervaring je zult er echt geen spijt van krijgen

groetjes en een BIG SMILE mireille b uit Breda

11-10-2007

Beste mensen van de Amalia kliniek,

Ik was gevraagd om mijn reactie te geven op de behandeling die ik bij jullie heb ondergaan (na de narcose: ben verbaasd dat ik het nog wist). Nou, hierbij dan: SUPER! Ik wil dat graag uitleggen, want zoals velen voor mij, waarschijnlijk, had ik zelf ook veel steun aan de verhalen op jullie site.
IK ben iemand die bang is voor de tandarts. Niet een beetje bang, maar ook niet verschrikkelijk bang. Ik ga netjes 2x per jaar met knikkende knieën op controle en een gaatje laten vullen, kan ik ook nog wel hebben. Toen de tandarts aankondigde dat alle 4 mijn verstandskiezen eruit moesten, was dat echter een beetje te veel! Ik moest zeker onder plaatselijke verdoving toezien hoe iemand met 5 tangen in mn mond stond te rukken? Mooi niet! Daar ben ik dus wél te bang voor!
Zo ben ik op internet gaan zoeken naar een oplossing en kwam ik op jullie website terecht. Uiteraard heb ik die eerst een half jaar gelezen, zo mooi kan het niet zijn, maar toen er bericht kwam dat er nu ook een kaakchirurg aan julie team verbonden was, heb ik gewoon brutaal de foto van mijn gebit met een begeleidend briefje en de verwijsbrief van de tandarts opgestuurd. Na zon 2 weken werd ik teruggebeld: of ik misschien de week erop, op zaterdag, geholpen zou kunnen worden? Ik was even verbijsterd: dat was snel! Ik had verwacht dat het nog wel even zou duren Maar goed, meteen ja gezegd, want hoe eerder, hoe sneller ik er vanaf was!
Zaterdag 8 september kwam verbazend snel en ik ben s ochtends vroeg met mijn ouders naar de kliniek gereden. Tijdens een autorit van twee uur ga je het niet mogen ontbijten toch als een last zien, hoor! Ik had goed geslapen en was eigenlijk niet zenuwachtig. Eenmaal aangekomen (uiteraard te vroeg, want je wilt zeker niet te laat komen), zagen we net een jongen de auto letterlijk ingehésen worden. Tjonge, wat zag die er slecht uit! Kijk, en toen werd ik wél een beetje nerveus Zouden mij dadelijk ook geheel ellendig en beroerd weer in de auto moeten zetten? Was het dat wel waard? Binnen werd ik heel hartelijk ontvangen. Ik heb nooit een intake gehad, aangezien ik foto e.d. al opgestuurd had, dus ik vreg meteen naar het zalfje wat ze op je handen smeren om die te verdoven. We zaten nog geen 5 minuten en ze kwamen me al halen, wow! Ik had een asfpraak om 12.30 uur eigenlijk, maar om 12.10 werd ik al binnen gehaald. Iedereen stelde zich netjes voor en was echt heel vriendelijk. Nog even een foto maken, voor de kaakchirurg, en toen de stoel in. Klein prikje in mijn hand, echt te verwaarlozen, en dan loopt de narcsevloeistof zo je hand in. Dat prikt trouwens wel een beetje, zeker als je kleine aders hebt (volgens vond ik dat nog het vervelendst van alles!). Voor ik het wist, was ik onder zeil (volgens mijn moeder verbluffend snel, maar ja, ik wilde gewoon lekker slapen en niks ervan meemaken). Uiteindelijk hebben ze in 40 minuten 4 verstandkiezen getrokken, 2 op normale wijze, en 2 zijn er uit mijn kaak gehaald, waarbij de ene zo diep zat dat men blij was dat ik al onder zeil was, omdat ze het anders alsnog onder narcose hadden moeten doen! Pff, wat ben ík daar ook blij mee!
Toen ik weer wakker werd, ging ik vrolijk rechtop zitten en wilde al enthousiast opstaan, maar de anesthesist heeft me toch maar even in de rolstoel gezet (al kan ik me van dat stukje dan weer niks meer herinneren haha). Eenmaal buiten werd ik weer wat helderder en merkte ik ook dat ik eigenlijk nergens last van had, behalve van dat kwijlen, dan. Ik had me vast voorgenomen om zelf de auto in te stappen en de mensen zelf te bedanken, nadat ik op jullie site had gelezen dat meningeen dat weleens vergeet! En ik moet zeggen, het is me gelukt! Eenmaal op de snelweg werd ik weer echt wakker en de hele weg naar huis heb ik fijn de meegenomen handdoek onder zitten kwijlen (getver, maar héél nuttig). Ik schijn aan het begin van de weg nog 3x gevraagd te hebben of we nou écht ook dat recept voor pijnstillers meehadden, maar dat kan ik mee ook niet meer herinneren, haha! Thuis ben ik lekker op de bank gaan zitten, voelde me prima, en dat is eigenlijk zo gebleven.

Nu is het twee weken verder. Het geneest heel goed en is niet gaan ontsteken. Ik heb de stevige pijnstillers de eerste dag twee dagen 3x per dag geslikt, daarna overgegaan op 2x en na 2 dagen alleen nog s nachts. Nu ben ik alweer een week een pijnstiller-loos. Eten gaat wel, nog niet geweldig, want de hechtingen zitten nog een beetje in de weg en de ene, uitgeholde kant is nog gevoelig. Al met al kan ik niet anders zeggen dan dat het me heel erg is meegevallen en dat het echt geweldig is dat zon mogelijkheid bestaat! Heel hartelijk bedankt voor de goede behandeling en de lieve aandacht!

Tot slot nog zou ik nog 1 puntje voor verbetering willen aandragen: iets méér informatie over wat de patiënt de eerste weken na de operatie te wachten staat, bijv. over de hechtingen en welke ontwikkelingen in je mond normaal zijn, zou heel fijn zijn! Ik heb bijv. een kleine bult op mijn kaak, maar dat schijnt te komen door botgroei. Het had fijn geweest om dat soort dingen alvast te weten: je kunt nooit teveel informatie krijgen!

Groetjes,

Merel, 22, Rotterdam

1-10-2007

Lieve mensen van de Amalia Kliniek,

Bij deze wil ik jullie allen van harte bedanken voor de goede zorgen en begrip. Sinds een jaartje of 7 heb ik geen tandarts meer gezien met als gevolg dat er wel het een en ander moest gebeuren aan mijn gebid zoals een prothese van een voortand en gaatjes vullen, gelukkig heb ik na maanden lang nadenken en twijfelen eindelijk de stap gezet en ik ben op Dinsdag 25 september geholpen aan mijn gebreken en ben weer helemaal fit op de been en ik heb bijna geen pijn. Ook mijn man heb ik zover gekregen om een bezoekje te brengen aan jullie praktijk en die wordt aankomende 18 Oktober bij jullie behandeld en ik hoop dat hij net zo positief over de behandeling is als dat ik dat ben, hij heeft vandaag de intake gehad en hij voelde zich erg op zijn gemak net zoals ik mij op mijn gemak voelde.

Namens ons beide heel erg bedankt voor het terug geven van ons zelf vertrouwen en onze brede glimlach, het is lang gelden dat ik weer eens kon lachen zonder mij te schamen voor mijn gebid en dit geldt zeker weten ook voor mijn man.

Veel liefs van L. en L.!

13-9-2007

Ik was de hele maand augustus in limburg op de camping,en ik was er al zo lang mee bezig om ook maar eens contact op te nemen met de Amalia kliniek, na dikwijls op internet gekeken te hebben,( maar die eerste stap.)
Dus ik heb toch maar eens gebeld begin augustus,en ik mocht gelijk komen voor een intake.

Maar ik was ruim dertig jaar niet meer bij een tandarts geweest,dus ook ik had verschrikkelijk veel angst.
Na de intake en een foto van mijn verwaarloost gebit werd een afspraak gemaakt op drie en twintig augustus.

Drie en twintig augustus mocht ik in de stoel bij tandarts Mark,ik kreeg een naaldje in mijn hand en daarna werd ik onder narcose gebracht.
Voor mij was het een slaapje en toen ik na een uur wakker gemaakt werd was alles achter de rug.
Ik was ontzettend blij !!!! Voor iedereen een aanrader die angst heeft voor de tandarts.
Was ik maar eerder gegaan de tijd dat ik met een verschrikkelijke vieze mond zat is gelukkig voorbij.
Ook de jonge jenever heb ik niet meer nodig voor mijn slechte kiezen
Hiermee wil ik het hele team van de Amalia kliniek bedanken,jullie waren voor mij geweldig.

Groetjes en sucses

B.S.
uit brabant.

10-9-2007

Lieve mensen van de Amalia kliniek,

maandag 3 september had ik mijn intake bij jullie. Bij binnenkomst viel het mij gelijk op dat er niet zo'n "tandartslucht" aanwezig is. Alleen van die lucht al gaat mijn maag 10 keer in het rond.
Toen ik werd geroepen, werden er eerst foto's gemaakt. Daarna door naar de behandelkamer, waar een erg vriendelijke tandarts met mooie ogen me aankeek. Zijn conclusie was, dat het het best voor mij was om alles eruit te halen en een volledige prothese te plaatsen. Gelukkig had ik me dat zelf ook bedacht, dus die klap kwam niet zo hard aan. Wat harder aankwam, was dat ik zaterdag 8 september geholpen zou worden. Dat was wel heeeeeeeeeeeeeeeeeel erg snel. Maar ja, dan hoef je er ook geen weken tegenaan te hikken. Na dit gesprek kreeg ik nog een hoop informatie over de narcose.
En toen werd het 8 september. Gelukkig heb ik 'snachts erg goed geslapen. En ik heb geen last van zenuwen, alleen een beetje een spannend gevoel. Om 6 uur 's ochtends zijn mn vriend en ik vertrokken van huis, want om 8 uur heb ik de afspraak.
Iets over 8 werd ik geroepen, nog steeds geen last van zenuwen. Ik dacht alleen: nu gaat het dan eindelijk gebeuren. Mijn vriend mocht mee de behandelkamer in tot het moment dat ik "ging slapen". Drie lieve dames stelde mij gerust. Kreeg het infuusnaaldje ingebracht en een klemmetje op mn oorlel om mn hartslag in de gaten te houden. Er werd mij gezegd om aan iets leuks te denken, de rugleuning ging naar beneden en meer kan ik me niet herinneren. Ik was heerlijk in droomland.
Totdat iemand heel zacht mn naam een paar keer zei. Ik kwam weer bij mn positieven. Ik had mn bril weer op mn neus en in een spiegel keek een mooie rij tanden me aan. Toen moest ik een traantje laten. Op dat moment kwam mijn vriend binnen. Hij is ook ontzettend blij dat mn tanden er zo mooi uitzien. Net zoals mijn moeder, broertje en mijn liefste vriendin.
Nu, een dag na de behandeling, voel ik me eigenlijk kiplekker. Bijna geen pijn en mijn wangen zijn een klein beetje dik. Ik had verwacht dat de pijn veel erger zou zijn (er zijn toch heel wat tanden en kiezen getrokken). Heb boven en onder een prothese gekregen.

Lieve mensen van de Amalia kliniek, ontzettend bedankt voor jullie goede en lieve zorgen. Ik vind jullie GEWELDIG!

Heel veel liefs en een stralende glimlach van Chantal C.

10-9-2007

hallo iedereen van de amalia-kliniek....allereerst wil k iedereen hartelijk bedanken die me op 4 sept hebben behandelt...daar was k na de behandeling te suf voor...k had de 1e afspraak op maandag 27 aug...dat viel allemaal reuze mee,,k had er een goed gevoel over...en een week later,4 sept was de behandeling...ondanks alles was k toch bang..k had ook nog nooit een narcose gehad,dus k vond t erg eng...eenmaal daar aangekomen moest k nog een kwartiertje wachten,dat duurde lang..daarna werd k geroepen en kon naar binnen.k zei meteen tegen die mevrouw dat k t eng vond,,maar ze stelde me meteen gerust en had k er een goed gevoel bij...toen t infuus en hoe k voelde dat t begon te werken was k ook meteen in dromenland....en daarna word je wakker en je krijgt gewoon helemaal niks mee...t was geweldig....van t wakker worden in de wachtkamer weet k niks meer,was erg suf...mijn vriend heeft me alles verteld haha...k had niet meteen door dat t al voorbij was...k heb ook geen napijn gehad en ben ook niet erg moe geweest van de narcose...t is een ideale tandarts-behandeling....k moet nog 4 gaatjes laten vullen en dat ga k proberen met alleen plaatselijke verdoving,dat durf k daar wel aan...t zijn echt lieve mensen daar....
als je niet naar de tandarts durft dan moet je hier zijn,t was voor mij ook de oplossing,k was al bijna 6 a 7 jaar niet geweest,en zolang je niet gaat word de angst maar erger..k ben heel blij dat k de stap heb gezet om een afspraak te maken...
iedereen nogmaals bedankt....
groetjes van debbie uit susteren...........

27-8-2007

Hallo lieve mensen van de Amaliakliniek!

Bij deze stuur ik een reactie over de behandeling die ik heb ondergaan afgelopen zaterdag. Bij het begin beginnen. Halvewege Juli heb ik de stoute schoenen aangetrokken en na ruim een jaar gekeken te hebben naar de site, toch maar een afspraak gemaakt voor een intakegesprek. Begin augustus kon ik terecht en na zo'n 2,5 uur gereden te hebben, kwam ik net op tijd aan bij de kliniek. Ik was wat zenuwachtig maar niet echt verschrikkelijk.twas mijn 1e! tandarts bezoek ooit. Door de angst van mijn ouders ben ik nooit eerder naar een tandarts geweest. Natuurlijk wist ik zelf dat dat niet klopte, maar het heeft erg lang geduurd (ben 24 jaar) voor ik er zelf helemaal klaar voor was om de stap te zetten. Dus 10 aug naar Kerkrade (in mijn uppie!). Ik werd vrij snel meegenomen door een assistente om eerst een foto te maken. Voor ik het wist stond ik al met dat ding in mn mond en werd de foto gemaakt. Daarna naar tandarts Anne voor een begroting te maken van wat er allemaal gedaan moest worden. Ik poets altijd best wel goed, maar ik wist dat ik wel een aantal gaatjes had. Nou daar ging ik dan op die vreselijke stoel. Ik werd gerustgesteld en er werden nog 2 kleinere foto's gemaakt. Rustig werd alles in de computer ingevoerd en daar kwam de begroting. Ik schrok me eerst rot van het bedrag. 2300 was er voor nodig om in totaal 3 behandelingen onder narcose uit te voeren. Maar goed,er was wel het nodige wat moest gebeuren. Voorop stond dat mn onderste verstandskiezen niet goed doorkwamen en eruit moesten. Dit zou onder narcose gebeuren, dus ook maar gelijk de bovenste 2 eruit, dan was ik daar vanaf. Bij de 2e behandeling worden er 2 wortelkanaalbehandelingen uitgevoerd en de laatste wordt mn gebit gereinigd en 7 gaatjes gevuld. Ik mocht er rustig over na gaan denken hoe ik dit wilde gaan doen en wanneer ook ivm de kosten. Vervolgens een gesprekje gehad voor de narcose. Een aardige mevrouw heeft mij alles verteld voor de narcosebehandeling. Ik ging met n goed gevoel naar huis en heb de volgende dag direct mijn verzekering gebeld. Nou wordt alles vergoed behalve de narcose en 1 foto niet. Dus dat grote bedrag ging ineens erg meevallen! Jawel afgelopen zaterdag was het dan zover de 1e behandeling! Mijn vader als begeleider meegenomen en voor ik het wist was ik in dromenland. Van te voren werd ik erg gerustgesteld en alle lieve mensen hebben goed voor mij gezorgd. Afleiding en het infuus zat er zo in. De vloeistof liep erin en er werd me weltrusten gewenst. Na een half uur was ik 4 verstandskiezen kwijt en zat ik nog wel wat dronken alweer in de auto. Mn tong en lippen nog compleet gevoelloos en gelijk de wangetjes gekoeld. Na een aantal uren was de verdoving uitgewerkt en kon ik weer een beetje praten. Een pijnlijke keel heb ik nu nogsteeds een beetje en ik lijk op een hamster. Eten gaat steeds beter al gaat veel nog door een rietje omdat mn kaken haast niet van elkaar af kunnen. Ik heb wel behoorlijke napijn en hoop dat het snel over gaat. Toch ben ik erg blij dat ik deze stap gezet heb. Ik vind mezelf toch wel een beetje stoer en ga dit deze week ook zeker belonen met dat leuke bloesje wat ik graag wil hebben. Ja ach dat is ook een goede stimulans hoor, jezelf belonen! Volgende week bel ik voor een nieuwe afspraak om dan te gaan voor de wortelkanaalbehandelingen. Al denk ik dat ik de rest wel zonder narcose aan kan. We zullen zien!

Alle mensen die dit lezen echt geloof mij, je kunt weer een heel ander leven krijgen zonder schaamte en constante gedachten aan tandartsen bij elke tandpastareclame. Ik voel mij echt op mn gemak bij de Amaliakliniek, het mooie gebouw, ontspannen muziekje en de gespecialiseerde mensen die je echt begrijpen!

Lief personeel, alvast bedankt wat jullie tot nu toe hebben gedaan en ik zie jullie binnenkort weer!!

Groetjes Stephanie

27-8-2007

Beste mensen van de Amalia Kliniek,

Het heeft even geduurd voor ik de stap had gezet om te bellen naar de Amalia kliniek. Ik had al heel wat keren jullie site bekeken en en heel vaak de reacties van anderen gelezen.

Uiteindelijk na dat ik de stap had gezet had ik op 17 augustus de afspraak voor het intake gesprek.
Ik was best wel Zenuwachtig voor deze afspraak.
Zo vertrok ik al vroeg in de ochtend met de gene die bij bracht. naar de amalia kliniek. ( 2 uur rijden).

eenmaal daar aangekomen, vond ik dat het er heel rustig uitzag allemaal. niet zo'n wachtkamer gevoel.

na me formulier te hebben ingevuld, werd ik naar binnen geroepen voor de foto te maken.

kort daarna na weer even gewacht te hebben, werd er even in mijn mond gekeken, niet met haakjes of wat dan ook maar gewoon met een spiegeltje. dit vond ik wel erg fijn.

mijn afgebroken kies die zou er uit gaan, en mijn twee bonvenste verstandskiezen, en ik had 9 gaatjes die gevuld moesten worden, en alles zou goed gereinigd worden, en tandsteen verwijderd worden.
Maar goed ik ben ook al tien jaar niet naar de tandarts geweest, omdat ik te veel angst had om naar de tandarts te gaan.

naar een gesprek te hebben gehad over de narcose.

had ik 4 dagen later op 21 augustus al de afspraak voor de behandeling.

net voor we eraan kwamen ongeveer 45 min. van te voren had ik emla zalf ( verdovings creame) op mijn hand gebracht. dat is voor het aanbrengen van het infuus.

kort nadat we aankwamen werd ik al naar binnen geroepen, en kon gaan zitten in de stoel. Toen werd het toch wel even heel spannend allemaal. en moest ik even wat traantjes laten. maar ook wederom werd ik weer fantastisch opgevangen. na dat het infuus was aangebracht, viel ik vrij wel kort daarna inslaap. het gaat allemaal zo snel voor je het goed en wel echt door heb dan slaap je al.

het apparte vond ik wel dat toen ik ech pas goed en wel door had dat ik al klaar was, dat was onderweg in de auto naar huis. van alles wat ik eerder heb gezegt of in de rolstoel ben gaan zitten daar heb ik echt niks meer van in me geheugen zitten.

Al met al kan ik zeggen,dat ik dit zo'n fijne ervaring vondt om onder narcose zo behandeld te worden. ik ben erg blij met hoe mijn tanden er nu uit zien.

en echt van de receptie tot aan de tandarts. echt iedereen stelt je zo op je gemak. en ze gaan vol begrip met je om. het is echt fantastisch. en ik ben blij dat na 10 jaar mijn tanden er weer mooi uit zien. en ik geen kiespijn meer heb.

Bedankt iedereen voor al jullie goede zorgen, en voor het goede werk dat jullie doen!

groetjes van Olivia

Pagina's:

Angst voor de Tandarts

Reacties

23-10-2007

19-10-2007

11-10-2007

11-10-2007

1-10-2007

13-9-2007

10-9-2007

10-9-2007

27-8-2007

27-8-2007

Amalia Kliniek - Centrum voor Mondzorg