Reacties

Heeft u ook een reactie, dan horen we dat graag, op die manier kunt u anderen helpen over hun angst heen te komen.
Stuur uw bericht naar: info@angstvoortandarts.nl

Pagina's:

18-4-2008

hallo amalia kliniek,
eerst was ik altijd bang voor de tandarts haha nu nog steeds maar gelukkig kon het bij jullie onder narcose daar was ik heel blij mee!
ik heb er ook helemaal niks van gemerkt gelukkig.
bij kinderen die bang zijn zou ik jullie zeker aanraden.

groetjes en hartelijk bedankt denise

13-4-2008

Afgelopen dinsdag 8 april was het zover, voorafgaande aan het intake gesprek dit had ook nog even geduurd voordat ik belde voor die afspraak, maar ik moet zeggen de intake verliep zoals ik niet had verwacht het zijn allemaal leuke en lieve mensen daar bij de amalia kliniek en de intake ging dan ook vanzelfsprekend heel goed. Nadat ik de intake had gehad heb ik METEEN een vervolg afspraak gemaakt voor de daadwerkelijke behandeling, was ik immers zonder afspraak te maken naar huis gegaan, had ik me misschien nog bedacht, maar ik was er nu toch en heb ik meteen die afpraak gemaakt. De dagen voor de behandeling was ik toch wel een beetje nerveus ik ging dan ook onder narcose. Op die bewuste dinsdag morgen toen ik mijn naam hoorde dacht ik alleen nog maar vanmiddag kan ik weer breed uit lachen, en dus ging ik samen met mijn man (die ik als begleider mee had genomen) naar kamer 2. Daar stonden ze al klaar om te beginnen, voor ik het wist had ik het infuus al en zag ik het draaien voor mijn ogen iedereen was twee keer zoveel aanwezig. Toen ben ik in diepe slaap gevallen. Het leek alsof er nog niets gebeurt was, toen mij iemand op de wang klopte en zei "het is gebeurt" waarop ik zei "wanneer beginnen jullie nu". Mijn man (mijn steun en toeverlaat) heeft mij samen met een van de medewerkers naar de auto geholpen, want ja lopen kon ik nog niet zo goed. Ook hadden ze mij bij de inktake gezegd dat ik een energie of ontbijtdrankje (met rietje !!) moest meenemen, aangezien ik dus niet gewoon kon drinken en ik moet zeggen een uurtje later liep ik alweer rond, wel nog moe van de narcose maar wel opgelucht. Ben die dag wel meerdere keren naar de spiegel gelopen om te kijken en bij een van de eerste keren bleven de tranen niet achterwege, van blijdschap !!!!.
Hiermee wil ik dan ook maar even zeggen: TWIJFEL GÉÉN SECONDE, MAAR BEL !!!!!! Ik had dit VÉÉL eerder moeten doen, maarja dat is achteraf. En als laatste wil ik iedereen HEEL HARTELIJK BEDANKEN VOOR DE GOEDE ZORG EN HULP die ik heb gekregen bij de Amalie Kliniek. Op de dag zelf heb ik er geen tijd voor gehad en ben ik een stukje van de film kwijt. Maar al met al is het REUZE MEEGEVALLEN !!!!

Groetjes Nicole

7-4-2008

Op donderdag 20 maart jl. ben ik onder behandeling geweest in jullie kliniek. 2 Verstandskiezen eruit, een wortelkanaalbehandeling, 2 vullingen en een gebitsreiniging. Ik heb nog nooit zo slecht geslapen als de dagen ervoor, alleen het idee al dat er iets ging gebeuren heeft mij aardig wat uurtjes piekeren gekost. Ik heb toch doorgezet en wat ben ik achteraf blij dat ik dat bij jullie gedaan heb !

Ik was om half 1 aan de beurt. Op het moment dat mijn naam geroepen werd, zou ik het liefst weggerend zijn. Mijn man heeft enorm gesteund en binnen no time zat ik in de stoel. Tranen van angst. De prik van het infuus heb ik niet eens gevoeld en binnen een halve minuut lag ik al in dromenland. Om kwart over 2 zat ik alweer in de auto op weg naar huis. Ik ben een stukje film kwijt, maar dat is het me dubbel en dwars waard geweest.

Met een kuurtje van 5 dagen penicilline ben ik de paasdagen geweldig doorgekomen. Ik heb absoluut geen pijn gehad !! Alleen een beetje keelpijn, maar dat was na 2 dagen ook alweer weg.

Had ik dit 10 jaar eerder gedaan, dan was ik niet zo bang geweest al die jaren. DANK JE WEL, DANK JE WEL, DANK JE WEL !!!!!

A.van T. Maastricht.

7-4-2008

heeey lieve mensen van de amailia kliniek
ik ben 2 keer bij jullie geweest onder narcose 2weken geleden en gister
gister was ik niet meer zo bang als toen
2weken geleden kreeg ik 3wortelkanaalbehandelingen
en gister kreeg ik de rest van de behandelingen
was echt super
hoe het allemaal ging
hoefde ik me niet druk over te maken
heb nu nergens last van
ja beetje keelpijn maar das normaal
alleen ik zei hoorde ik van me ma potverdorie waar is die tandarts is die alweer koffie drinken
vroeg wel 5 keer de spiegel
maar allemaal bedankt ook tandarts patrick hoop dat ik u ook in oktober krijg bij de controle nu durf ik weer
groetjes jessica m.

4-4-2008

Beste Amalia medewerkers, en mensen die nog twijfelen over een
behandeling bij deze kliniek. Ook ik werd gevraagd of ik een reactie wou
schrijven na mijn behandeling bij de Amalia kliniek. Ik zal mijn verhaal
even kort samenvatten. Ik heb al mijn hele leven lang problemen met mijn
gebit. Al op zeer jonge leeftijd ontwikkelde ik grote angst voor de
tandarts, en ging daardoor na een tijdje ook niet meer. Het logische
gevolg daarvan is dat ik al op jonge leeftijd zeer ernstige
gebitsproblemen ontwikkelde, bijna al m'n tanden waren aangetast, en ik
praatte vaak het liefst gewoon niet uit schaamte voor mijn gebit dat er
dus echt niet uitzag. Ongeveer 5 jaar geleden ben ik onder behandeling
geweest bij een angst-tandarts, en die heeft me absoluut van m'n angst
afgeholpen. Maar hij was te laat om m'n gebit nog te redden (vullingen
kwamen er na 3 jaar weer uit, en ik had nog steeds scheve, lelijke
tanden). Nu zag ik eind vorig jaar (2007) dat er her en der klinieken
waren die me hier bij zouden kunnen helpen. De Amaliakliniek beviel me
het meest (mede dankzij de uitgebreide reacties van mensen die in
dezelfde situatie als ik zaten), en na enig twijfelen heb ik een
afspraak gemaakt. 25 Januari 2008 was de intake, en de conclusie die de
tandarts trok viel even rauw op mijn dak; alles eruit, en een complete
prothese. Nu wist ik dat mijn gebit in slechte staat was, maar je hoopt
natuurlijk altijd dat er nog iets aan te doen is. Maar helaas, in mijn
geval dus niet. Er werd een afspraak gemaakt voor 29 maart. Dat duurde
wat langer dan normaal is bij de Amalia kliniek, maar dat kwam mede
doordat ik een zakenreis gepland had staan, waar ik niet onderuit kon.

En nu was het zo ver, de grote dag. Ik ben er zelf naar toe gereden, met
m'n vriendin en zus mee als begeleiding, en m'n zus tevens als
chauffeuse voor de terugrit. Om 11:15 zou ik aan de beurt zijn, maar
door een computerstoring liep het allemaal wat uit. Uiteindelijk werd
ik om 12:00 uur geroepen, en om 12:05 was ik al in dromenland. Angst
voor de prik voor de narcose had ik niet, dit was voor mij de 9e keer
dat ik narcose kreeg in 5 jaar tijd. Het laatste wat ik me kan
herinneren is dat ik zei dat ik de narcose voelde aankomen, en toen was
ik weg.

Toen ik bijkwam reden we al weer in Eindhoven, en waren we bijna thuis.
Op dat moment deed het erg zeer, maar dat is ook niet zo gek als je
nagaat dat je mond in principe 1 grote open wond is geworden. Het
bloedde behoorlijk, en toen we thuis kwamen heb ik de pijnstillers
genomen, en ben naar bed gegaan. De eerste 2 dagen waren erg vervelend.
Alles deed zeer, de prothese zat niet echt lekker, m'n gezicht was erg
dik en blauw, en ik had het er zelf erg moeilijk mee. Behalve al m'n
tanden zijn ook al m'n verstandskiezen getrokken, en die stonden erg
moeilijk waardoor het een moeilijke ingreep werd en er een kaakchirurg
voor nodig was. Maar nu, na 5 dagen, gaat het stukken beter! M'n gezicht
is elke dag weer minder dik, de prothese zit best lekker (althans niet
vervelend), en het is geweldig om te zien dat ik weer een mooie rij
tanden heb. Dat was zo lang geleden! De pijn is ver weg, ik kan alleen
nog niets eten.

Conclusie is dat het al met al goed is gegaan. De kliniek is geweldig,
erg aardige mensen die je meteen gerust stellen en je aan het lachen
maken. Ik ga niet zeggen dat het meegevallen is. Het is een heftige
ingreep geweest, en de eerste paar dagen zijn erg vervelend. Maar zodra
er verbetering in komt, gaat er een nieuwe wereld open! Ik kan nu weer
lachen, en weet dat ik over een tijdje weer alles kan eten! Ik heb na de
ingreep eigenlijk geen kans gezien om de mensen van de Amalia kliniek te
bedanken, dus bij dezen alsnog bedankt! Het is een geweldige ervaring
geweest, iets wat ik al veel eerder had moeten doen!

Met vriendelijke groet,
M.d.B.

3-4-2008

Beste Amalia medewerkers,

Even een reactie na mijn behandeling op 1 april ( geen grapje). Ik ben zo'n paniekvogel dat er tussen mijn intake en mijn behandeling anderhalf jaar heeft gezeten, maar toen werd de kiespijn zo erg dat het er echt van komen moest. Ik ben dus ook wel gegaan maar maar met de bibbers in mijn benen. Ik moet zeggen dat ik van de hele behandeling niets heb meegekregen. En toen ik eenmaal naar huis mocht ik er nog niet helemaal bij was, want blijkbaar heb ik met mijn vriend gebeld en ik weet daar niets meer van. Het is nu twee dagen later en twee verstandskiezen en een gewone kies minder, heb ik alleen nog wat last van mijn kaak en van mijn keel. Ik hoop alleen dat ik snel weer gewoon kan eten want nu hou ik het nog bij zacht voedsel. Wel goed voor de lijn in ieder geval. Ik raad iedereen aan gewoon eenas een afspraak te maken want als ik het kan (ondanks mijn paniekaanvallen, waar ik voor behandeld wordt ) dan kan iedereen het!!!! Iedereen heel erg bedankt (ik weet echt niet meer wie mij behandeld heeft) maar ik ben supertevreden en kom zeker terug voor de controles. Dat is mre de reis wel waard
Groetjes,
Esther

24-3-2008

Beste Amaliakliniek-medewerkers,

Wat een geweldige ervaring, zo'n narcosebehandeling! Ik had nooit gedacht dat ik een bezoek aan de tandarts ooit 'geweldig' zou noemen, maar het is echt zo. Iedereen, van receptioniste tot narcotiseur en de tandarts zelf doet zijn/haar uiterste best om je gerust te stellen. Ik heb een 110 minuten-durende behandeling/narcose gehad, mijn gebit is weer prima in orde en ik heb totaal geen napijn, op wat keelpijn na. Iedereen die tegen een (lange of moeilijke) behandeling opziet, kan ik dit echt aanraden. Het team van de Amaliakliniek: hartstikke bedankt! Zoals ik blijkbaar bij het ontwaken heb gezegd: "I feel great!". Gaby, Kerkrade.

18-3-2008

Hallo alweer, lieve mensen van de Amaliakliniek.

precies één week geleden ben ik anderhalf uur onder volledige narcose de eerste keer door jullie geholpen.
Vandaag moest ik voor een tweede keer, maar niet meer zo lang.
Dit keer ging het om 3 vullingen.
Ook al wist ik van de vorige keer dat het reuze meevalt, zo heb ik het echt ervaren,tóch was ik alweer heel erg bang en had de bibbers in mijn benen.
Het liefst was ik weggelopen toen ze mijn naam riepen...
Eenmaal binnen word je direct op je gemak gesteld door de narcotiseur en
assistente, die een mooi bol buikje had.
Ik was niet in staat haar te feliciteren met haar zwangerschap, bij deze dan maar, proficiat !! En een wolk van een baby toegewenst !!
Binnen no time zat het infuusje in mijn arm, dat is zo'n kleine prik, die voel je echt niet. ( maar ik ben dan ook niet bang voor spuiten..)
Het draaide me al vlug voor mijn ogen.
Drie kwartier later werd ik alweer 'wakker'. Nou ja, wakker is een groot woord.
Ik moet om een spiegel gevraagd hebben, geen idee meer van. " een spiegel
"....??!! wat moest ik nu met een spiegel..??!!
Wie me in de auto heeft geholpen weet ik ook niet meer, maar wel dat ik thuis de slappe lach kreeg.
Ik woon 3 straten verder en heb me 'bescheurd'. Wat een rare uitwerking !!!
Vorige week reageerde ik weer anders, zei mijn man.
Heel emotioneel toen ik mijn kinderen zag.
Nu was de narcose ook niet zo lang, en ik zat een uurtje na het wakker worden alweer soep te eten.
Een kop thaise curry, nou dát kan ik iedereen aanraden die ook maar iets van keelpijn heeft na deze behandeling.
De keelpijn is zó verdwenen !!!

Al met al is het me weer reuze meegevallen, toch blijft de 'gang' naar de tandarts moeilijk.
Ik heb met tandarts Patrick afgesproken dat ik in september op de half jaarlijkse controle bij hem kom,
en als ik iets zeg, houd ik mijn woord. Hoe zwaar het me ook zal vallen,maar ik ga !!

Bedankt lieve narcotiseur, u hebt mijn arm zo lief gewreven !!
Bedankt alle assistenten. En natuurlijk bedank ik mijn tandarts Patrick. Heel heel heel hartelijk dank voor mijn
'gerenoveerd' gebit !!!!! Want het was me een ruïne....
Ik kan nu weer in de spiegel kijken en zeggen ; "ik ben tevreden met mijn gebit " !!!
( dáár was die spiegel natuurlijk voor nodig... hahhaaa )

NOGMAALS DANK AAN ALLEN !!

Mensen die nog twijfelen, ik hoop dat ik iets van jullie twijfel heb kunnen wegnemen.
3 uur geleden lag ik nog in de stoel, en nu zit ik alweer heel vrolijk te typen, alsof niets is geweest.
De napijn valt ook reuze mee, ik heb bv. totaal GEEN last. Succes allen
die nog twijfelen of nog moeten gaan.

Rebecca

18-3-2008

Lief team van de Amaliakliniek,

Door een gelukkig toeval mag ik wel zeggen, ben ik bij jullie terecht gekomen. Ik had al een paar dagen vreselijke pijnen aan mijn tanden, na een controlebehandeling bij mijn eigen tandarts. Ik heb 4 dagen hiermee rondgelopen, omdat ik hoopte dat het van de behandeling kwam en vanzelf over zou gaan. Dat gebeurde dus niet. Misselijk en ellendig van de pijn heb ik toen toch maar de tandarts gebeld. Die had nog het antwoordapparaat aanstaan en dat verwees naar de Amaliakliniek. Ik had al van te voren op het Internet gekeken en me afgevraagd of het mogelijk was om daarnaartoe te kunnen. Over toeval gesproken.

De tandarts van de kliniek heeft geconstateerd dat ik vergevorderde parodontose had, en dat dat de pijn verklaarde. Niet leuk om te horen, maar ik voelde me wel al meteen in goede handen. Ik kreeg een offerte mee en we hebben een behandelplan besproken. Ze gingen het tandsteen onder het tandvlees verwijderen en per tand opmeten hoe ver alles was. Ik heb pijnstillers voorgeschreven gekregen, omdat ik in eerste instantie onder plaatselijke verdoving 5 tanden per keer wilde laten doen. En het dus een tijdje zou duren eer alles klaar zou zijn. Zo kon ik blijven werken, dacht ik. De pijn werd echter steeds erger, en ik was misselijk van de pijnstillers, en toen heb ik vanaf mijn werk min of meer in paniek de Amaliakliniek gebeld om me in een keer volledig te laten behandelen. Onder narcose natuurlijk.

Een intakegesprek op heel korte termijn, staat invullen t.b.v. narcose, gesprek over narcose, kennismaken met de behandelend tandarts en nogmaals uitleg van wat er allemaal gaat gebeuren. Ik vond het allemaal zo prima, als ik maar van die pijn af kwam, en mijn gebit gered kon worden. Ik kon de week erna al terecht.. geweldig!

Toen die dag eenmaal aangebroken was ging alles heel snel. Mijn man was bij me en is ook bij me geweest tot ik sliep. Ik werd gewoon omringd door lieve mensen. Iedereen is zo lief bij jullie! Het naaldje voelde je niet en ik voelde me heerlijk een beetje dizzy worden, alsof er een warme deken over me werd gelegd. Toen de anesthesist voorzichtig mijn hoofd naar achteren legde, schijn ik wat geglimlacht en geneuried te hebben.. En toen werd ik weer wakker. Ik was toch echt 1 uur lang behandeld. Niks gemerkt. Toen ik wakker werd, had ik een soort geluksgevoel, heel opgelucht, heel dronken en ook heel emotioneel. Iedereen van jullie was zo lief voor me. Ik mocht gewoon kwetsbaar zijn. Ik wilde van de stoel af, en ik dacht dat ik lopen kon, maar was erg blij dat ik in de rolstoel gereden werd.

Want ik had slappe benen. Ook hier, ik voelde me heel grappig toen we door de gang reden, alsof ik op de kermis was. Ik heb thuis veel geslapen en daarna geprobeerd wat Nutridrink te drinken. Want ik had honger. Bouillon was ook een prima oppepper. Vanavond ga ik lekker een bordje Brinta proberen.

Pijn heb ik bijna niet gehad. Aan de tanden al helemaal niet. Ik typ dit nu ongeveer 7 uurtjes na de behandeling. En ik voel me prima, op wat keelpijn na. Maar die is ook al langzaam minder geworden. Tip is veel koel water drinken. En ik heb helemaal geen pijnstillers nodig gehad.

Voor mensen die ook hun tanden moeten laten verzorgen, voor iedereen die bang is en pijn heeft, niet mee blijven lopen! De Amaliakliniek heeft mij fantastisch geholpen,heel relaxed, en bijna zonder napijn.
Nogmaals, heel hartelijk bedankt.

Dikke knuffels voor de mensen van de Amaliakliniek!

Heidi. Brunssum

14-3-2008

Beste mensen van de Amalia kliniek,

Jullie hebben mij gevraagd om een reactie te sturen over hoe ik mijn bezoek aan jullie ervaren heb.
Ik ben zo enorm goed door jullie geholpen, dat ik die moeite graag neem!! :)

Al een hele lange tijd wist ik af van het bestaan van de
Amalia-kliniek en ik heb heel vaak de reacties op jullie website
gelezen en zag daar hoe entiousiast mensen reageerden die bij jullie waren geweest. Heel vaak heb ik "bijna" een afspraak gemaakt, maar steeds stelde ik het uit omdat ik het toch maar eng vond.

In februari 2008 heb ik uiteindelijk toch de telefoon gepakt en heb gebeld voor een afspraak. Een week later kon ik al terecht. Bij het eerste bezoek moest ik wat formulieren invullen, zijn er foto's gemaakt, een gesprekje met de anesthesist, en is er even naar mijn gebit gekeken. Er moest een hoop aan gebeuren: Verstandkies trekken,
een wortelkanaalbehandeling en een ontsteking aan een wortelpunt moest
worden weggehaald, en daarnaast nog de "gewone" gaatjes... Er werd meteen een afspraak gemaakt voor een week later.

De week die volgde duurde erg lang... Ik heb er vaak over gedacht om de afspraak af te zeggen met een of andere smoes. Ik heb het gelukkig niet gedaan, ooit moest ik er toch aan geloven, dus dan maar nu.

Ik ben helemaal niet bang aangelegd, maar ik kan geen naalden zien en wil al helemaal niet geprikt worden :(
Als een koe die naar het slachthuis wordt gebracht, zo vertrok ik naar
de Amalia-kliniek, ik zal er niet omheen draaien, ik kneep 'm enorm voor wat er ging gebeuren.

Eenmaal binnen moest ik nog een formuliertje invullen en daarna werd ik opgehaald en mocht ik in de stoel gaan liggen. Ik werd bleek en
klam, het scheelde niet veel of de narcose was niet meer nodig
geweest, dan was ik vanzelf van mn stokje gegaan, helemaal toen ik het infuus zag.
De lieve mensen van de Amalia-kliniek hadden allemaal met me te doen en spraken me moed in.
Ik keek weg toen het infuus aangebracht werd. Het deed geen pijn, ik had vooraf een recept gekregen voor een zalfje dat je een half uur vantevoren op je handrug moet aanbrengen en die een verdovende werking heeft.
Vervolgens werd het masker op mijn mond gezet. Ik heb geen idee wat eruit kwam, ik dacht het zuurstof was. Ik heb er flink van
geinhaleerd, want wat extra zuurstof kon ik wel gebruiken ;)

Binnen 3 tellen was ik van de wereld. Van de ingreep heb ik niets gevoeld of gemerkt. Ik heb heerlijk geslapen.
Dik twee uur is er aan mijn gebit gewerkt.
Van het moment dat ik wakker werd weet ik niet zoveel meer, net alsof je een paar glaasjes teveel op hebt.
Ik weet nog dat ik het idee had dat ik best met de
auto naar huis kon rijden en ook dat ik best zelf naar de auto kon lopen. Achteraf hoorde ik dat daar 3 man voor nodig waren :)

Thuis aangekomen ben ik in bed gekropen en heb nog lekker een paar uurtjes geslapen.
Het is logisch dat je gezicht een aantal dagen gevoelig en dik is,maar met een paar i-buprofennetjes per dag had ik er vrijwel geen last van.

We zijn nu twee weken verder. Ik heb nergens meer last van. Een paar keer per dag sta ik voor de spiegel en kijk even naar m'n tanden.
Ik ben zo blij dat ik het gedaan heb!

Er is maar 1 ding tegengevallen, namelijk de week voorafgaand aan de behandeling.
Waar heb ik mij toch zo druk om gemaakt?? Achteraf was het een fluitje van een cent! :)

Ik heb al heel wat mensen verteld over de Amalia-Kliniek. Ik raad jullie bij iedereen aan!

Er is mij verteld dat ik jullie op de dag zelf al bedankt heb voor alle moeite, maar ik kan me er niets meer van herinneren, daarom nogmaals:

AMALIA-TEAM: HEEL ERG BEDANKT VOOR ALLES WAT JULLIE GEDAAN HEBBEN!!!

E. uit Brunssum

Pagina's:

Angst voor de Tandarts

Reacties

18-4-2008

13-4-2008

7-4-2008

7-4-2008

4-4-2008

3-4-2008

24-3-2008

18-3-2008

18-3-2008

14-3-2008

Amalia Kliniek - Centrum voor Mondzorg