Reacties

Heeft u ook een reactie, dan horen we dat graag, op die manier kunt u anderen helpen over hun angst heen te komen.
Stuur uw bericht naar: info@angstvoortandarts.nl

Pagina's:

20-8-2008

Hallo allemaal,

Gisteren was het dan eindelijk zover, eindelijk zou die rotte kies getrokken worden (en de rest wat nog gedaan moest worden). Eindelijk na 2 jaar en 2 flinke ontstekingen ben ik er nu vanaf, dankzij jullie.
Ik zou graag iedereen willen bedanken, maar namen weet ik niet meer, het is dat mijn man me heeft gezegd dat de tandarts Marc heet, anders wist ik dat ook niet meer.
Veel tijd om je druk te maken krijg je niet, eenmaal aangekomen 5 minuutjes gewacht en toen ik van het toilet afkwam werd ik al opgewacht. Als je eenmaal in de behandelstoel zit gaat het zo snel dat je geen tijd hebt om je druk te maken.
Vandaag heb ik wel nog keelpijn en een beetje pijn in m'n mond, maar met paracetamol goed te verdragen.
Dus nogmaals bedankt voor jullie vriendelijkheid, jullie begrip en de goede begeleiding vooraf.

Met vriendelijke groet,

Daniëlle H

18-8-2008

hallo lieve schatte met allemaal een mooie Glimlach.

14 augustus was ik weer eens aan de beurt. mijn ondertanden moesten er allemaal uit .
maarja dat laat ik natuurlijk niet zomaar ff doen. ben wel stoer , maar uit mijn vroeger jeugd ben ik en blijf ik bang voor de tandarts. je kan niks doen alsje in die stoel ligt. JA zweten zweten en nog eens zweten. gelukkig kan ik bij jullie wel zeggen hoe ik het wil.... graag de prik in mijn linker hand voor de narcose en daarna maakt het mij niet uit wat er gaat gebeuren als het maar mooier word dan het nu is. toen ik wakker werd uit de narcose had ik mijn onder gebit al in ..geen centje pijn ...maar de volgende dag oei-joe-joe me smoelwerk gaat nu aardig zeer doen.. dus maar weer ff een paracethamol genomen...moet dus wel ff wennen maar ken al weer aardig kletsen, ook al gaat het eten nu nog wat minder(goeie manier om aftevallen) ..ik noem geen namen want dan vergeet ik er waarschijnlijk weer 1 dus aan iedereen van de amalia-kliniek bedankt voor de goede zorgen ,oja me vader vond jullie koffie machine SUPER.

A= Amalia-kliniek
B= niet meer BANG zijn voor de tandarts
C= COMPUTEREN in de wachtkamer.
D= DROMEN van een stralende lach die jullie mij konden geven
E=ENGE witte jassen, gelukkig hebben jullie die niet aan
F= rontgenFOTO maken ..en ja wel ook bij de receptie
G= ze zachte G die zo lekker klinkt achter de receptie (HIHI)
H= HUISELIJK SFEER ..... ik bedoel eigenlijk de wachtkamer
I= INFUSE voor de narcose
J=JUIGEN dat ik nu weer normaal durf te lachuh
K= KUNSTGEBIT in voordat je wakker word.
L= stralende LACH die iedereen van jullie krijgen.
M= MOOIE tanden.
N= NARCOSE behandeling iedereen aanteraden die bang is voor de tandarts.
O= OPNAME dag en smiddags weer naar huis met een stralende lach
P= PATIENT is geen nummer maar word bij naam genoemd...erg knap van de dames achter de receptie
Q= tha daar weet ik niks van te maken
R= is de REKENING die best wel meevalt
S=STRALEND GEBIT die jullie iederen gunnen
T=super TANDARTSTEN
U= UITSLAPEN na de narcose behandeling
V= VERDOVING als je die wil.
W=WACHTKAMER is kindvriendelijk, vrolijk, gezellig, rustgevend,
X=eigenlijk stelt het NIX voor...kijk is wat vaker in de spiegel van de tandarts dan van de kapper
Y=IJSPACKS voor na de behandeling...
Z= ZWAAIEN dat de asistent doet als je in de auto zit

groetjes aan iedereen ...s.

15-8-2008

Vijftien jaar geleden was ik voor het laatst naar de tandarts geweest. Met de jaren werd mijn gebit slechter en mijn angst groter. Kiespijn? Ach, dat ging wel weer weg en no way dat ik naar een tandarts zou gaan.

Ongetwijfeld een bekend verhaal

Mijn man heeft me uiteindelijk zo ver gekregen om naar de Amaliakliniek te gaan. Hij heeft de voorbereidende gesprekken gevoerd zodat ik daar niet mee geconfonteerd hoefde te worden en aan het idee kon wennen dat ik naar een tandarts zou gaan.

De afspraak gemaakt. Afgelopen week was het zover.

Slapeloze nachten, naar Kerkrade, één brok zenuwen.

Netjes op tijd gemeld bij de receptie, goede ontvangst en daarna mochten we buiten wachten totdat ik aan de beurt was. Niet tussen al die andere mensen in de wachtkamer.

Toen het eenmaal zover was liep het hele proces bijzonder gesmeerd. Ik had niet eens tijd om mijn angst naar boven te laten komen maar werd soepeltjes richting behandelkamer begeleid. Eenmaal in de stoel, zonder al te veel om me heen te kijken, werd ik onder narcose gebracht.

Mijn gebit is nu weer schoon zonder dat ik er iets van heb hoeven te merken.

Ik denk dat het onder narcose ondergaan van een tandartsbehandeling voor mij geen structurele oplossing biedt, want dat wil ik gewoon niet. De angst overwinnen voor een routine-controle is de volgende berg. Maar de grootste berg ligt nu achter me en ik kan het iedereen aanraden die de eerste berg nog over moet.

Dank aan Katja voor de goede en sympathieke begeleiding, aan Patrick de tandarts (die ik zelf nooit heb gesproken ;-)) en aan Wim voor het omgaan met de angst door mij op vakkundige wijze geen tijd te gunnen daar aan toe te kunnen geven.

Suzanne

13-7-2008

Hallo lieve mensen van Amalia kliniek,

Gisteren ben ik geholpen onder narcose,
26 tanden en kiezen eruit.
Ik zit hier nu echt te stralen met 2 rijen mooie witte gave tanden.

En het is echt zoals iedereen zegt , eer je het weet zit je alweer in de auto
op weg naar huis.En alles is achter de rug.

Heel erg hartelijk bedankt tandarts Mark en zijn hele team,
iedereen van de Amalia kliniek bedankt want iedereen is werkelijk
even vriendelijk van het eerste telefoontje ,de intake tot na de
ingreep toe,BEDANKT

Jose N.

9-7-2008

hoi alle medewerkers,

ik heb gisteren een behandeling onder narcose ondergaan bij jullie en er zijn maar liefst 3 kiezen 1 verstandskies getrokken en wat gevuld en ik heb een uitgebreide gebitsreiniging gekregen.
ik wil jullie bij deze allemaal ontzettend bedanken.
ik voelde me meteen op mijn gemak al bij de intake.
en ik heb gisteren helemaal niets gemerkt van wat er allemaal is gebeurd dus ik kom in het vervolg weer terug.
ik ben ontzettend opgelucht dat de kiezen er uit zijn,want ik had er erg veel last van.
en het mooiste van alles is dat mijn gezicht wel gezwollen is en ik bij het slikken wat pijn in mijn keel heb,maar dat wist ik van te voren al,maar pijn heb ik gewoon helemaal niet.
ook zijn mijn tanden weer mooi schoon dus ik kan maar één ding zeggen... sjapo.
eindelijk een oplossing gevonden waar ik niet meer van in paniek raak.
en ik kan het zeker alle mensen die bang zijn voor de tandarts zeker aanraden.
nogmaals bedankt en tot volgend jaar.

groetjes
nancy v.d.b.

27-5-2008

Hallo allemaal,

Er werd me gevraagd een stukje op de website te schrijven, maar dat had niet gehoeven. Ik had het me al voorgenomen na de eerste behandeling die ik bij jullie heb gehad. Want wauw, wat een fantastische ervaring! Alles klopt gewoon! Wat heerlijk om zo lief en zorgzaam behandeld te worden, door receptie, door assistenten, door anesthesist en door mijn tandarts: tandarts Patrick. Ik ben er nog vol van.

Hier mijn ervaring over de narcosebehandeling die ik heb gehad.

Ik ben eigenlijk altijd al bang geweest voor de tandarts en hoewel ik geen super dramatische ervaringen heb gehad is die angst door de jaren heen wel gegroeid en gegroeid. Ik ben altijd wel redelijk trouw gegaan; dat wil zeggen: het langst dat ik een keer niet gegaan ben is 2 jaar. Maar toen ging het mis. Ik had een kanaalbehandeling gehad en daarvan had ik al het gevoel dat die niet helemaal goed was gegaan. Niet dat ik pijn had, maar het was wel gevoelig als ik op het tandvlees ernaast drukte. Uiteindelijk resulteerde dat in een ontsteking aan de wortelpunt met als gevolg dat ik nog banger werd. Ik dacht, ik moet naar de kaakchirurg en alleen al dat idee maakte me weeïg en misselijk en dus drukte ik het weer weg. Ik had het geluk dat ik er helemaal geen pijn aan had maar daardoor kon ik het ook uit blijven stellen. Intussen brokkelde er ook bij 3 kiezen de vullingen eraf en kwam mijn verstandskies ook nog eens scheef door. Daarnaast zag ik dat er steeds meer tandsteen en aanslag op mijn tanden bleef zitten (roken). En ik ben best ijdel dus daar baalde ik ook van. Maar ik durfde gewoon niet meer! Tot een maand of wat geleden, toen veel over gepraat en mijn partner heeft toen actie ondernomen in de zin van rondbellen en informatie inwinnen. Zelf durfde ik dat niet.

Ik weet niet of ik het hier mag noemen (anders moeten jullie het maar weghalen) maar kwam eerst bij in Best terecht. Wat een deceptie!! Ze zullen best wel kundig zijn; daarover kan ik niet oordelen maar ze pretenderen een angsttandarts te zijn, en ach misschien doen ze daar ook wel wat aan, maar je moet dan wel beschikken over een rijkelijk gevulde portemonnee. Ik had nog aangegeven dat ik niet een rolls royce onder de gebitten hoefde, maar dat het gezond en netjes moest zijn. Afjin, ik kreeg een offerte voor 23.000 (!!) en het intakegesprek ging meer over het afsluiten van een extra hypotheek dan over mijn gebit. Ik ging volledig gedesillusioneerd de deur uit. Was mijn gebit dan zo slecht? Stond ik er zo slecht voor? Ik kon alleen maar huilen.

Dus toen toch maar het idee van Kerkrade toegelaten, hoewel dat niet om de hoek is voor ons (200 km). Ik had intussen al weer minder zin gekregen om door te zetten met dit hele tandarts debacle, maar alsof de duivel er mee speelde: ik werd ineens wakker en er zat werkelijk een enorme bobbel op mijn tandvlees. Gelukkig was het nog niet te zien aan mijn wang aan de buitenkant en ik had ook geen pijn, maar de schrik die ik tot dan toe had werd acuut paniek. Toen contact opgenomen met Amalia en situatie uitgelegd. Ik kon diezelfde week al voor een intake terecht en omdat ik ervan overtuigd was dat de kaakchirurg er aan te pas moest komen werd ook die afspraak al onder voorbehoud gemaakt.

We kwamen op de intake en dat ging heel prettig: foto maken, kennismaken met de tandarts: mijn bezorgdheid uitgelegd, verteld over de ervaring van Best, en toen kijken in de mond (met gelukkig alleen spiegeltje). Dat vond ik het meest enge van alles want nu kwam het oordeel. Maar jeetje wat viel dat mee!!!! Ja natuurlijk moest er best veel gebeuren maar het was voor mij ineens weer te overzien. En het fijne was; geen kaakchirurgie nodig. Wat wel:

- 2 kiezen eruit
- 1 kies een kanaalbehandeling
- tandsteen weghalen en reinigen
- 1 kies een soort stiftje in zodat daar later makkelijk een kroon op kan worden gemaakt.
- Stuk of 6 vullingen vervangen / repareren.

Het zou in 2 behandelingen gedaan worden en dus ook 2 keer narcose. Totale kosten: 1.860,00.

Dan was ik weer helemaal bij en gesaneerd.

Ik had meteen al een goed gevoel bij Patrick en ik vroeg hem of hij alles wilde doen. Geen probleem; dat kon geregeld worden. We gingen gelijk die dag ook de intake doen voor de anesthesie en ook dat ging prima. Ik had een iets te hoge bloeddruk en moest voor de zekerheid een hartfilmpje laten maken in het ziekenhuis in Kerkrade waar we ook direct naar toe konden. Ik maakte over de uitslag daarvan geen zorgen, maar vond het wel uitermate prettig dat ze die zorgvuldigheid in acht namen. Dat gaf me een zeker en professioneel gevoel. Verder tipte ze me nog om voor de behandeling al te beginnen met paracetamol en om na het trekken van de kiezen direct goed te koelen. En dat werkte perfect!

Op 29 april stond de eerste behandeling gepland: 2 kiezen eruit, kanaalbehandeling en gebitsreiniging. Oh jee, wat was ik nerveus, maar ergens had ik er ook wel zin in. Zon opgelucht gevoel dat er nu eindelijk iets aan gedaan werd en ik niet meer alle dagen hoefde te denken aan mijn tandenprobleem. Het infuus vond ik geen probleem. Ben niet bang voor naaldjes behalve in mijn mond dan. Je maakt even kennis met de anesthesist, met zijn assistent (die er de hele tijd bij blijft; echt waar!) en neemt nog even door met de tandarts wat er die dag gedaan moest worden. Ik was op voorhand bang dat je na de behandeling allemaal stukjes of gruis zou voelen (omdat je namelijk zelf niet in staat bent om te spoelen), maar dat was totaal niet het geval. Ze maken het helemaal goed schoon. Ook was ik op voorhand bang dat je kiezen niet goed op elkaar zouden passen, ook weer omdat je niet echt bij bent, maar dat doen ze echt heel goed. Als je van het infuus af bent ben je wel aanspreekbaar en je luistert schijnbaar ook wel maar ik heb van het vijlen of polijsten totaal niets mee gekregen.

Ben daarna in de rolstoel gezet en pas vanaf Venlo kan ik me weer wat herinneren. Daar hebben we in een cafeetje koffie gedronken (terwijl er dus net 2 kiezen uitwaren!). Daarna door naar huis en een beetje op de bank gehangen en goed blijven koelen en keurig om de paar uur twee paracetamol.

De volgende dag was het Koninginnedag en geloof het of niet: dat heb ik gevierd zonder paracetamol. Ik durfde vanwege de wondjes alleen geen alcohol te drinken.

Wat was ik opgelucht zeg! En dus op naar de 2e behandeling! Die had ik de dag na Pinksteren. Mede vanwege het fantastische weer en de prachtige omgeving van Zuid Limburg zijn we 2e Pinksterdag al vroeg weggegaan. De hele dag lekker in cabrio rondgereden in de Voerstreek en in de buurt van Vaals een hotel genomen. De volgende ochtend nog even lekker gezwommen en toen om kwart voor 12 naar Amalia. Ik schrijf dit omdat ik wil aangeven dat ik echt het gevoel had van een paar dagen vakantie en daar ook werkelijk 100% ontspannen van kon genieten. En dat terwijl ik de volgende dag een tandartsbehandeling had! Dat was voorheen voor mij ondenkbaar. Dan stond een week (of langer) voor het tandartsbezoek mijn hele leven al in het teken daarvan en vond ik niets leuk want ik moest eerst dat vervelende tandartsbezoek weer doen voordat ik ergens naar uit kon kijken.

Ik was ditmaal niet heel erg nerveus; ging immers weer onder narcose. En ook ditmaal ging het heel goed. Het eerste uur na de behandeling ben ik inderdaad wel weer kwijt, ik geloof ook dat ik er ditmaal wat langer over deed om uit te slapen, maar we zijn aansluitend lekker wezen shoppen in Maastricht. Op de terugweg zijn we s avonds nog naar Roermond geweest en hebben daar een paar uurtjes op het terras gezeten. Nou dat zegt genoeg denk ik. Als je dat direct na een narcosebehandeling weer kunt doen. Ik heb totaal geen napijn gehad aan mijn tanden of kiezen. Het enige dat je voelt is inderdaad een beetje keelpijn, maar dat is alleen bij slikken en na een paar dagen ook weg. De tweede keer had ik overigens maar een halve dag last van keelpijn. Ditmaal heb ik alleen direct na de behandeling 2 paracetamols genomen om eventuele pijn voor te blijven, maar zelfs die waren voormijn gevoel niet nodig.

Over een half jaar ga ik weer en gaan we kijken of ik een kroon kan zetten op de kies van de kanaalbehandeling. De bobbel op mijn tandvlees is al een heel eind weg, dus ik heb goede hoop dat de ontsteking aan de wortelpunt wegtrekt.

Het is een eindje rijden, maar het is o zo de moeite waard. Echt aan iedereen die twijfelt. Het is al zo vaak gezegd: maar ga het doen!! Beter dan dit ga je volgens mij niet tegenkomen in Nederland. Daar ben ik van overtuigd!

Er is maar 1 nadeel aan de narcosebehandeling en dat is dat je niet in staat bent (althans ik niet) om de mensen van Amalia na afloop te bedanken. Dus bij deze: heel heel erg bedankt voor al jullie goede zorgen en lieve benadering. Heel graag tot over een half jaar! Ik ga nu eerst onbezorgd van de zomer genieten! Heerlijk

18-5-2008

als eerste wil ik iedereen uit de amalia kliniek bedanken voor de lieve steun en aandacht voor de patient!
jullie zijn een geweldig team!echt super!!ik was al jaren niet meer bij de tandarts geweest en was vreselijk bang
en ook al ga je niet,je weet zelf heel goed hoe t er voor staat met je gebit!maar door hele nare ervaringen durfde ik echt niet meer
na lang denken toch een intake gemaakt bij de amaliakliniek,jee wat was ik nerveus,en de boodschap
boven alles er uit en een prohese viel dus niet rauw op mn dak dat had ik zelf al wel verwacht
beneden 4 vullen en schoonmaken gelijk afspraak gemaakt en dinsdag 13 mei was t dan zo ver
jee deed t bijna in mn broek van de zenuwen!!was vreselijk bang en nerveus zat te huilen op de stoel!
maar de narcose deed znwerk en voor dat ik t wist was ik wakker en alles was al klaar!helemaal te gek!
wat was ik blij en wat mooi!nu na 2 dagen voel ik me prima!wel wat pijn nog kan niet eten
alleen soep en vla en zo maar ik zou t zo weer doen geweldig!!!!!mijn dank gaat uit na iedereen
van de kliniek van de meneer die mn hand wreef u was super!!!! tot iedereen die daar was
jullie zijn echt geweldig en zo ontzettend lief heel erg bedankt!

24-4-2008

Hallo lieve Amaliamedewerkers en alle ANGSTHAZEN!!

Als 1ste wil ik jullie allemaal stuk voor stuk onwijs bedanken..van Receptiemedewerkers tot aan het Anestesistenteam ,Vero
en natuurlijk mijn held...tandarts MARK!!

Ik heb net zoals jij wel duizenden keren de reactie's gelezen op deze site en dat gaf mij enorm veel steun en kracht!
Dus ik hoop dat ik nu jou kan overtuigen om deze grote stap in je leven uiteindelijk te nemen.
Hier mijn verhaal.

Mijn angst voor de tandarts is ontstaan toen ik op mn voortanden was gevallen en er een voortand was gebroken.
Ik moest een wortelkanaalbehandeling.....hmmm oke dacht ik,had geen weet van wat me stond te gebeuren dus ik vond het allemaal
helemaal prima.
De tandarts verdoofde me, alleen ging dat niet helemaal goed..hij raakte een zenuw en ik was op slag mijn gezichtsvermogen aan 1 kant kwijt.
Ik kon dus niks meer zien..paniek want de tandarts wist ook niet wat hem overkwam.
Na 1 uur trok mijn zicht weer langzaam aan terug maar je begrijpt dat de schrik er helemaal in zat...toch heb ik de behandeling laten doorgaan want ik had pijn.
Weer verdoven dat ging nu goed alleen omdat er dus een ontsteking zat vloog ik tegen het plafond van de pijn toen hij de wortelkanaal-
behandeling uitvoerde.
Ik wist het nu zeker....ik ga nooit meer naar die vent toe!!
Ik heb verschrikkelijke pijn gehad omdat ik eigenlijk nog een keer had moeten terug komen voor de behandeling maar ben niet gegaan,gevolg een mega ontsteking mn neus en lip waren nauwlijks nog zichtbaar maar echt dat ik niet naar de tandarts ging.
Antibiotica via de huisarts gekregen en zo zong ik het steeds uit als de ontsteking weer opspeelde want dat gebeurde zeker wel 3 keer
per jaar.
De rest van mijn gebit ging er natuurlijk ook niet op vooruit en zo ontwikkelde ik een panische angst voor de tandarts.
Altijd met mn tong voelen aan mn tanden en kiezen of er niet wat gebroken was,altijd standaard anibiotica mee op vakantie omdat ik bang was dat ik weer een ontsteking zou krijgen.
Totdat ik niet meer normaal kon lachen...mijn voortanden waren helemaal aangetast en er zat een gat tussen beide tanden,ik was 24 jaar maar mn tanden zagen er echt niet uit.
Als angsthaas weet je zelf denk ik wel wat voor impact dat op je leven heeft,dus lachen met hand voor mn mond en denken dat als je praat iedereen naar je lelijke tanden zit te kijken maar nog was het niet genoeg om naar de tandarts te gaan.
Ik had iets bedacht...deed er steeds een stukje bounty tussen want dan zag je dat zwarte gat niet zo en leek het nog ergens op..maar je raad het al...bounty dat is natuurlijk niet goed voor je tanden dus het rotte lekker verder weg.
Ik werd zwanger en de 1 na de andere kies brak af...door medicijnen die ik moest slikken tegen zwangerschapsvergiftiging werden mn tanden helemaal rot en brak zomaar na mn zwangerschap een hoektand voor de helft af.
Shit shit shit want nu moest ik wel naar de tandarts,kon zo echt niet door lopen...ik ben toen naar een tandarts geweest en die heeft mijn tanden getrokken en kreeg ik een plaatje met een paar tanden erop.
Ik was blij maar dacht meteen na de behandeling ook nu ga ik nooit meer terug...terwijl er een hoop andere dingen waren die moesten gebeuren volgens deze tandarts.
Tja dat wist ik zelf ook wel maar door de extreme angst ging ik maar niet terug.
Heb dit 4 jaar volgehouden tot het moment aan brak (vorige maand) dat ik het zo zat was dat ik altijd maar met mn tanden bezig was.
Angst dat er wat zou afbreken wat ook gebeurde natuurlijk en dan jezelf maar voor de gek houden en denken ach het valt wel mee,altijd maar met mn tong voelen of er niets was afgebroken.
Ik had inmiddels een aantal kiezen waar een stuk vanaf was en de tanden waar mn plaatje aan vast zat die waren aan het afbrokkelen en over de pijn maar niet te spreken!!
Mn verstandskiezen waren aan het weg rotten waardoor je soms echt uit je mond stinkt en altijd maar rekening houden met eten want ja ik at echt niets wat hard was omdat ik dan bang was dat er weeeer wat zou afbreken.
Altijd met mn hand voor mn mond lachen en in gedachten altijd maar bezig zijn met mn tanden...het beinvloede mn hele leven.
Vakantie's en feestje,op mn werk,s'nachts echt werkelijk altijd!!
Ook ging ik gesprekken over de tandarts uit de weg,kon het gewoon niet aanhoren,bij de bekende tandpastareclames altijd weg zappen en de angst en paniek gierde door mn hele lichaam als ik er ook maar even aan dacht om naar de tandarts te gaan.
Vier weken geleden toen was ik met mn kleine meisje aan het spelen en ze stootte met haar hoofd keihard tegen mn kaak aan en ik voelde knap...meteen begon ik te hyerventileren,voelen met mn tong en ja hoor een hele barst in mn hoektand...PANIEK PANIEK PANIEK
Hopen dat het bleef zitten en zo min mogelijk te forceren...iedereen zeggen...je moet naar de tandarts hoor want straks breekt hij af,of je krijgt een ontsteking.
Ik heb gehuild als een klein kind (ben 30 jaar,heb een navelpiercing,wenkbrauwen getatoeerd,2 andere tatoo's,een bevalling gehad met vacuumpomp maar de tandarts pfffff),nachten lang niet geslapen tot het moment dat het stuk van de hoektand los zat en ik het zo heen en weer kon bewegen.
Nu begon de nachtmerrie pas echt,ik moest nu echt naar de tandarts maar ik wilde niet...waarom moest dit nu gebeuren ik wil echt niet!!
Mn vriend had zijn tandarts gebeld,vond het prima dat hij belde want wist toch dat ik niet ging..echt niet dat ik zomaar naar en gewone tandarts ga dan zul je me eerst knock out moeten slaan.
Al jaren ben ik hier bij deze kliniek alle reactie's aan het lezen..zoals jij nu!!
En ik wist dat als ik naar de tandarts zou gaan dat ik dan alleen hier naartoe wilde...ik woon in Amsterdam dus het is bijna 3 uur rijden maar al zou ik 10 uur moeten rijden,ik wilde nergens anders heen.
27 maart jl. eindelijk gebeld met de amaliakliniek...ik begon te huilen en te hyperventileren aan de telefoon maar de telefoniste was zooo lief voor me en stelde me heel erg gerust.Ze vroeg ook of ze me laten moest terug bellen omdat ik zo over mn toeren was maar heb toen toch maar meteen een afspraak gemaakt voor de intake...
Dinsdag 08-04-08 om half 4 een afspraak.
De tijd die er verstreek voordat ik moest gaan was echt killing time...ik was zooo bang!!
De rit duurde 3 uur waardoor je veel bedenktijd hebt en ik was blij dat mn vriend mee was want ik was hem echt gepeerd.
Ben ook nog heel boos geweest op hem want ik zei...je brengt me gewoon naar de slachtbank zonder pardon en dan zeggen dat je van me houd...
Tja heel gemeen natuurlijk maar ik was zo bang dat ik hele rare dingen zei en dat begreep hij ook volkomen hoor...hij liet me gewoon lullen ;-)
Daar aangekomen had ik nog een vlucht plan bedacht...mn vriend moest heel nodig naar de wc,ik zeg ga jij maar alvast dan sluit ik de auto wel af....ik was zooo bang dat ik echt zonder pardon was weggereden en mn vriend daar had laten zitten,die kwam wel weer thuis dacht ik als ik hier maar zo snel mogelijk weg ben.
Helaas hij had me door..balen als iemand je zo goed kent zeg!!

Als je binnen komt is het al een hele relaxde sfeer..muziekie lekker aan,leuke vrouwtjes achter de balie met mooie tanden die je al meteen gerust stellen als je binnen komt.
Even wat papierwerk afgeven en ik mocht even gaan zitten..dan word je opgehaald om een foto te maken.
Je gaat in een hokje staan en dan moet je op een plastic staafje bijten,er draait een apparaat om je hoofd heen and thats it.
Werd begeleid naar de 1e verdieping waar de tandarts op mij wachte.
Je komt een kamer in waar meteen al je foto's op een bord hangen..er werden nog 2 foto's van de zijkanten gemaakt en de tandarts gaat alleen met een spiegeltje in je mond kijken en raakt echt niets aan.
Er word je meteen verteld waar je aan toe bent...al ga je niet naar de tandarts je weet echt wel hoe je gebit ervoor staat dus het was voor mij ook geen grote klap om te horen dat boven er alles uit moet en onder alle kiezen.
Ik kon meteen happen ....dat vond ik eigenlijk nog het vervelendste van alles maar ook daar helen ze je met ademen en zijn ze zo voorzichtig met je.
Daarna een gesprek met de anestesist,er wordt je van alles uitgelegd en alle vragen die je maar hebt kun je stellen..leuke meid ook!!
Ik kreeg een zalfje mee,elma creme die je op je hand moet smeren tegen het prikken van het infuus.
En meteen een afspraak gemaakt....donderdag 17 april om 13.00 was ik aan de beurt..pff snel al zeg.
Ik was zo opgelucht en trots op mezelf dat ik geweest was dus de rit terug naar huis was ik helemaal vrolijk en onder de indruk hoe ze daar met mensen omgaan die ernstige angst hebben voor de tandarts.
Echt stuk voor stuk zijn ze daar zo ontzettend lief voor je en hebben echt alle begrip...alles gaat op jou tempo en wat je niet wilt gebeurt ook niet.
De tijd naar de behandeling toe was wederom slopend...ik bedacht me de ergste scenario's...word ik tijdens de behandeling niet wakker of word ik misschien helemaal niet meer wakker,kan ik mn tong niet inslikken,zal de tandarts het wel goed doen,krijg ik geen paardengebit enz enz en over mijn humeur maar niet te spreken..had nachtmerrie's die alleen maar over tanden en kiezen gingen en was ontzettend bang en paniekerig.
bedacht ook allerlei excuses om niet te hoeven gaan maar ja ik besefte ook dat ik zo niet door kon gaan en dat ik wel moest.

17-04-08 (nu dus precies 1 week geleden)
De grote dag...het voelde alsof ik mijn laatste euro had verloren alsof ik naar mn eigen begravenis ging echt heel bizar.
Het niet eten en nuchter blijven ging me erg goed af...door de spanningen kon ik niet eens eten.
De rit heen was ik stil en keerde in mezelf..daar aangekomen was ik echt aan het hyperventileren..ik liep heen en weer door de wachtruimte.
De baliemedewerksters merkte dit op en begonnen met me te praten en me gerust te stellen...ik had trouwens mijn vriend en schoonmama mee.
Toen zag ik een grote lange man de wachtruimte in komen en die riep mij...ik dacht ooooohhhh neeee ik doe net alsof ik hem niet heb gehoord....maar mn vriend stond natuurlijk meteen op en daar ging ik....
Mijn tandarts...tandarts Mark is echt een schat...hij is zo lief en zorgzaam al is hij wel erg groot maar het is echt een grote teddybeer,wat een lieverd is dat zeg.
Ik kwam dus de behandelkamer binnen....het hele team stond klaar om mij te helpen.
Ik mocht in de stoel gaan zitten en zei nog dat ik heel erg bang was...ja zegt tandarts Mark dat begrijp ik ook wel meisje,anders zat je niet hier he.
De anestesist deed het infuus in mn hand en voelde een klein prikje,om me heen werd er tegen me gepraat maar kon de gesprekken niet goed volgen en het laatste wat ik weet is dat het begonte branden in mn hand en vroeg of dit klopte.
Ja dat klopt zei de lieve mevrouw en wreef over mn hand en toen werd ik wakker..er werd over mn wang gewreven en verteld dat ik klaar was...ik dacht huh nu al!!
Tandarts Mark vertelde me ook nog dat hij mn verstandskies die onder mijn tandvlees zat heeft kunnen verwijderen dus ik was echt helemaal klaar en hoefde die ook niet door de kaakchirurg te laten verwijderen.
Ik had me voorgenomen om de tandarts en het team te bedanken want je leest vaak dat dit niet meer lukt omdat je ver weg bent maar ik heb iedereen bedankt en een hand gegeven kon ze wel zoenen!!
Daarna weet ik alleen dat ik helemaal bij kwam in de auto....wat had ik ineens een volle mond zeg...heb best nog wel een poosje nagebloed en ik had pijn in mn keel.
Het nabloeden was de volgende dag helemaal over en de keelpijn ook...heb wel last gehad van napijn maar ook omdat mn verstandskiezen waren verwijderd en die behoorlijk diep zaten.
Gisteren ben ik terug geweest om een aantal drukpunten te laten verwijderen werderom werd ik weer als een prinses behandeld en ik had een mooie bos bloemen mee genomen...helaas was tandarts Mark er niet maar de rest van het team wel en ik werd door iedereen bedankt.
Zelfs de mevrouw die mij onder narcose had gebracht kwam naar me toe en heeft een praatje met me gemaakt...wat een schatten zeg!!
Nu 1 week later heb ik bijna geen pijn meer en heb ik spijt dat ik het niet eerder heb laten doen zoals zovelen met mij er over denken.
Ik heb trouwens ook veel aan het forum gehad en lekker van me afgeschreven...heb daar lieve en leuke mensen leren kennen die in hetzelfde schuitje zitten als jij en heb ik veel steun gehad van mensen die eerder bij de kliniek zijn geholpen.
Ook heb ik een maatje gevonden die op dezelfde dag als mij werd behandeld en bijna hetzelfde als ik moest ondergaan.,heb veel steun aan haar gahad en ook met haar gaat het goed en haar verhaal zal hier ook nog wel komen.
Bij deze wil ik mijn vriend,schoonmama,mijn angstmaatje esylenna en alle andere amaliamatties lafaard, sweetty,Essie, ikke,teunis, olga en Sp1derB1te heel erg bedanken voor alle steun en begrip en lieve en opbeurende woorden...zonder jullie was ik nooit zover gekomen.
Ik heb het hem maar mooi even geflikt......................nu jij nog!!!!

23-4-2008

Geachte,

Vandaag heb ik een narcose behandeling ondergaan in jullie kliniek. Ik
zag er erg tegen op maar het moest gewoon gebeuren
Nadat ik met het team kennis had gemaakt, werden alle voorbereidingen
getroffen.
De narcose werkte op korte termijn en na een heerlijke slaap was de
behandeling klaar.
Gezien de behandeling en het aantal kiezen wat getrokken en gevuld is,
heb ik op een stijve kaak na geen last.

Met vriendelijke groet,

H.B.

Breda.

23-4-2008

Hallo Amalia-Team,
hiermit äußere ich meine Bewunderung für das Amalia-Team, sowohl für Rezeption als auch die Ärzte, insbesondere Herrn Christoph Podolski. Meine Vergangenheit war geprägt durch Ängste für zahnmedizinische Behandlungen und unsachgemäße Ausführungen und fehlende Beratung, was letztendlich dazu geführt hat, daß der Zustand meiner Zähne äußerlich und gesundheitlich unerträglich wurde. Starke Schmerzmittel waren seit mehr als 30 Jahren lieber, als der Besuch beim Zahnarzt.
Meine Frau hat mich schließlich daszu bewogen, zum Zahnarzt zu gehen, um mein Gebiß vollständig sanieren zu lassen. So habe ich mit vor einem Jahr die Amalia-Klinik ausgesucht, ohne vorher zu wissen, was mich erwartet. Meine Erwartungen gingen in folgende Richtung: Beratung - Vollnarkose - Behandlung - fertig, ab nach Hause. Ganz so war es nicht, die Behandlung dauerte etwas länger, aber sämtliche Ängste wurden mir genommen, die Behandlung war hier und da unangenehm aber schmerzfrei! Das Beste an der ganzen Sache ist, das Ergebnis ist umwerfend. Meine neuen Zähne sehen sehr natürlich aus, ich kann wieder lachen und muß auf Fotos nicht den Mund zusammenkneifen, ich fühle mich wie ein anderer Mensch, der völlig ungezwungen mit anderen Leuten reden und lachen kann.
Ich kann die Amalia-Klinik nur jedem weiterempfehlen und spreche hiermit allen Beteiligten, vor allem Dr. Christoph Podolski, ein großes D A N K E S C H Ö N aus.
Mit besten Grüßen
John J.

Pagina's:

Angst voor de Tandarts

Reacties

20-8-2008

18-8-2008

15-8-2008

13-7-2008

9-7-2008

27-5-2008

18-5-2008

24-4-2008

23-4-2008

23-4-2008

Amalia Kliniek - Centrum voor Mondzorg