Reacties

Heeft u ook een reactie, dan horen we dat graag, op die manier kunt u anderen helpen over hun angst heen te komen.
Stuur uw bericht naar: info@angstvoortandarts.nl

Pagina's:

2-8-2009

Beste mensen.

Ik ben vandaag bij jullie geweest voor een narcose behandeling.Ik had om 12.15 een afspraak en ben ook om12.15 gehaald.Aangekomen in de behandelkamer waar een team van drie vrouwen klaar stonden om mij te helppen (Ik ben hun namen vergeten)Ze stelden mij dan ook erg op mijn gemak ik ben namelijk een grote angsthaas.Het Infuus werd geplaatst en er werden leuke grapjes gemaakt heb ik van mijn vrouw begrepen ik was namelijk zo bang dat ik daar niets van heb mee gekregen.Toen werd de vloeistof toegediend ik heb daar niets van gevoeld ik ben er niet duizelig van geworden of zo.Ik was dan ook zo in slaap.Ben ook pas echt wakker geworden in de auto.Ook in de kliniek maar daar weet ik niets meer van.Ik wil de dames dan ook nogmaals bedanken.Ik ben blij dat ik voor het amaliakliniek heb gekozen.Bij de eerste intake voelde het al goed.Echt iedereen was erg aardig.Ik heb toen een gesprek gehad bij een vrouw weet even haar naam niet meer maar zij deed de uitleg over de narcose.Alles wat zij heeft gezegd klopt ook.Je hebt nergens last van ze doen alles om het zo prettig als mogelijk voor je te maken.Het enigste waar ik las van heb gehad is de rit daar naartoe.Daar kunnen hen natuurlijk niets aan doen.

Nogmaals wil ik iedereen via deze weg bedanken.
En als er nog mensen zijn die twijfelen hoop ik dat ze mijn ervaring lezen je bent daar in goede handen.

Met vriendelijke groet.

R.

18-6-2009

Beste mensen van de Amaliakliniek,

via deze weg wilde ik jullie bedanken voor deze mogelijkheid, om tandheelkundige ingrepen te doen onder narcose. Om maar niet te spreken van de geweldige lieve mensen die mij omringd hebben!!
Je kunt écht merken dat het een tandartsteam is, wat jarenlang met elkaar werkt, jarenlang ervaring heeft, maar vooral plezier heeft met elkaar.

Ik had enorme schrik voor de tandarts door diverse redenen/oorzaken. Ben bij een andere 'angstkliniek' geweest in Best maar dat verdiende het predikaat van geen kanten; huilend en overstuur van wat daar gebeurde ben ik weggelopen. Mijn laatste mogelijkheid was de Amaliakliniek, en dan ook gelijk onder narcose, dat ik er 'vanaf' was. Bibberend en zenuwachtig kwam ik binnen en werd na een tijdje gehaald door Patrick. Toen ik binnenkwam werd ik direct door de anesthesist Wim, bij m'n arm genomen en gerustgesteld. Dat deed hij op een zeer kordate en effectieve manier, en daar zat ik al in de tandartsstoel. Voordat ik het wist zat de infuusnaald erin en begon de wereld te draaien voor m'n ogen.

Daarna lag ik op m'n zij wakker te worden met m'n lief naast mij, en een lieve verpleegster die m'n rug 'aaide' en iets warms over mij heen legde omdat ik bibberde van de koude. Ik moest heel rustig bijkomen, want de wereld zag ik voor een doedelzak aan. Ik heb gehoord dat ik meerdere keren de mensen heb bedankt, en tot slot toen ik in de rolstoel naar de auto werd gereden dat ik met klem gevraagd had om de mensen allemaal heel hartelijk te bedanken! hahahahhaa
Bij deze, doe ik het lekker nog een keer, maar nu niet onder de invloed van narcotische middelen! :D

Wim (&assistent), dankjewel voor je goede zorgen en je vlotte babbel, waardoor ik geen tot weinig tijd had om in m'n angst te schieten, je was erg daadkrachtig. JA, ik heb écht gedroomd! :). Dankjewel voor het mij de kans geven om zonder pijn een dergelijke behandeling te ondergaan, en mij zo goed in de gaten te houden.

Patrick, dankjewel voor je kundige werk en je geduld met het voorgesprek. Bedankt dat ik weer kan drinken (heet en koude) en eten zonder veel pijn nog te hebben. Het komt mijn gezondheid zeker ten goede! (en m'n humeur ook af en toe daardoor ;) )

Dan de twee dames, Miet, de assistentie van Patrick (heb ik je naam goed geschreven ???) en degene die voor het uitslapen verantwoordelijk was? Dames, jullie zijn Engelen, échte lieverds. Het is duidelijk dat jullie dit werk met heel jullie hart doen. Bedankt voor het mij geruststellen en ja... ook lachen gelukkig.

Bij deze dankjulliewel voor jullie steun in mijn tandartsfobie.

vriendelijke groet,

L. K.

14-5-2009

Lieve mensen van de Amaliakliniek,

Beste iedereen die dit leest:

Een paar maanden terug was het zo ver...mijn voormalige tandarts deelde me mede dat ik mijn verstandskiezen moest laten trekken (althans 2 ervan).
Hij kon dit wel even voor mij doen...was zo gebeurd....NOUUUUUUU NIET dus......bij het woord trekken braken me aan alle mogelijk kanten en uit
poriën waarvan ik niet eens wist dat ik ze had, het zweet uit. Ik zei dan ook meteen resoluut....OOOOO NEEE er wordt niet getrokken. De tandarts keek me
verwonderd aan en deelde me mede dat mijn mond er alleen maar pijnlijker op zou worden. Ik antwoorde: "Ja dat zien we dan wel!!, nu heb ik nog geen
pijn!". Toch drong de goede man er op aan dat ik het moest laten verwijderen. Mijn antwoord: "Dan alleen maar onder narcose!!!" Ik kreeg een
verwijzing naar de Amaliakliniek....

Ik de dag erna (wat voor mijn doen snel is!!!) toch maar mijn moed bij elkaar geraapt en gebeld....de mevrouw aan de telefoon stelde me gerust...Ik kon vrij snel
op intake: 8 april. Ik me van te voren goed ingelezen op de site en alle reacties bekeken. Daarna was het woensdag zo ver. Na even te hebben gewacht werd
er een foto gemaakt. Dit verliep allemaal pijnloos. Daarna even het eerste intake gesprek gehad. Ook hier heerlijk.....niets aan de hand. Geen enge apparaten geen
tangetjes niets in zicht heerlijk.

Nou ik zou 2 tanden getrokken krijgen en een grondige gebidsbehandeling. Het geheel ging plaats vinden op 14 mei. (vandaag dus...om 15 uur). Nou tot die tijd mooi
alle emoties weggestopt en er vooral niet aan gedacht. Tot vanmorgen....slapen was nog heel goed gegaan alhoewel ik er een bizarre droom aan over had gehouden
(werd geopereerd door de halve cat van Goede Tijden Slechte Tijden, maar goed mens moet toch wat!!)

De rest van de dag zat bom vol zenuwmomenten. En uiteindelijk half 3 stapte ik de kliniek binnen. De mevrouw achter de balie was erg zorgzaam en lief voor me en stelde
me gerust. Op de een of andere vreemd manier vielen de zenuwen daarna wel van me af. Wel bleek ik een spreekwaterval te zijn van heb ik jou daar (sorry mensen voor mijn
vele geklets). Ik moest iets langer wachten als verwacht maar dat maakte me niet veel uit...uiteindelijk werd ik geroepen...en het eerste wat ik riep was " O god, daar begint
de ellende!!".

Ik kwam binnen en de tandartsen (lieve mensen van de zenuwen ben ik al jullie namen kwijt!!! mijn excuses) stelden zich netjes voor. Ik ging in de stoel zitten en hoppa het naaldje
zat er al in. Ik klepperde natuurlijk vrolijk verder....en ik merkte nog niet dat mijn ogen dicht gingen!!! En ik werd wakker......na voor mijn gevoel 10 min.....ongelofelijk....en wat bleek
niet 2 verstandskiezen eruit maar alle 4!!!!!!!!!!!!!!!!!! GEWELDIG!!!!!!!!!!!!! een betere verrassing had ik NIET kunnen krijgen. In 1 keer van alles af!!! GEWELDIG mensen...( ook nu na de behandeling
nog steeds geen pijn!!!! )

Ik kan iedereen maar dan ook iedereen van harte deze kliniek aanbevelen. Mensen het is de narcose 1000% waard! Een fijnere en betere kliniek in Nederland en Belgie kun je niet krijgen.
Je wordt met zorg behandeld en met respect. En de service en zorg die je krijgt tijdens de behandeling GEWELDIG!! Ik heb nog nooit zo'n vakmensen gezien!!!! Ik hoop dan ook van harte
dat ik als patiënt voor de controle aan mag blijven.

Ik kan iedereen aanraden die twijfelt....die laatste kleine zet....mensen hij is moeilijk ik weet het.....maar ik kan je niet genoeg aanraden het te doen. Op termijn heb je niet alleen meer pijn
in je mond maar het levert je niets op. Deze mensen weten waar ze het over hebben. Ze maken je mond beter en ZONDER PIJN. (dit klinkt als een tellsell reclame van rtl 5 maar goed!) Ik kan
alleen maar zeggen wacht niet meer...deze kliniek helpt je!! En hoe!!!!

Tot slot.....hele lieve mensen van de Amalia Kliniek!!!!!!!
Mijn dank naar jullie kan niet groot genoeg zijn....Jullie hebben mij van mijn grootste angst afgeholpen. Mijn verstandskiezen zijn weg!!! En zonder pijn. Ik ga mijn gebit zo goed mogelijk
verzorgen en hoop dat er natuurlijk niet meer veel aan hoeft te gebeuren. Maar wat ik wel kan zeggen is dat als er ook maar iets moet gebeuren ik het eerste bij jullie aan klop. Jullie zijn
niet alleen de beste in jullie vak maar het is elke cent (voor zover die niet vergoed wordt!) dubbel en dwars waard!!!! GEWELDIG.

Met oprechte dank neem ik afscheid van jullie en hoop ik graag op controle terug te komen!

Met vriendelijk groet,

Marc B.

(ps mijn excuses voor het bier verhaal !!! de tandarts weet ik wat ik bedoel ha ha ha!)

13-5-2009

Fijne Mensen van de Amalia Kliniek !!!!!
Langs deze weg wil ik jullie bedanken voor de fijne behandeling bij jullie en eventuele tandgenoten proberen over de streep te trekken om vooral die laatste stap te zetten!!
Ook ik had een hele slechte ervaring met een tandarts gehad zo een 13 jaar terug , waarna ik nooit meer bij de tandarts ben geweest !!
Dit betekende dus dat mijn gebit beetje bij beetje achteruit ging ,kiezen brokkelde, maar mijn voortanden bleven mooi en ik had op een of andere manier het geluk dat ik ondanks deze aftakeling nooit pijn kreeg , dus waarom naar de tandarts he ??
Totdat september 2008 er een snijtand afbrak.
Aangezien ik een baan heb waarin ik vaak het voortouw moet nemen als spreker kwam mij dit zeer slecht uit , maar ook hier wist ik wel een oplossing voor, hield steeds mijn vinger tegen mijn lip als ik moet spreken en lachen natuurlijk zo weinig mogelijk waardoor mensen begonnen te denken wat een chagrijn ( niet dus , maar durfde gewoon niet meer !! )
Het begon te knagen en in oktober de stoute schoenen aangetrokken , er was een tv programma waarin ze het hadden over een kliniek in Best en dat leek me wel wat dus ik mij over mijn angst heen gezet afspraak gemaakt en ook daadwerkelijk gegaan .
De ontvangst was zeer hartelijk, mag ook wel want ik liep naar buiten met een begroting voor een revisie ( wilde perse geen kunstgebit alleen indien nodig implantaten !! ) tussen de 15.000 en 19.000 euro !!! ( Hij ligt als souvenir in mijn la )
U snapt het al ik was meteen nuchter en dacht nou vergeet het maar ik hou het op de ouwe manier nog wel vol !!
Totdat ik op Internet de stukjes over de Amalia kliniek had gevonden en gelezen.
Het heeft nog geduurd tot April voordat ik weer de moed gevonden om nogmaals een afspraak te maken bij een Kliniek .
Er ging een wereld voor mij open !!
Ook hier was het ontvangst zeer hartelijk , maar wat voor mij het meeste plezier deed was dat de tandarts die bij mij de revisie van mijn slagveld in kaart bracht mij meteen het gevoel gaf dat hij er voor mij was en niet om maar alleen zoveel mogelijk winst te maken , een hoop tanden /kiezen konden nog gewoon geredworden !!!
Hierdoor kreeg ik een begroting mee van nog geen 1600 euro ( oeps klein verschil !!)
Pfff dacht ik wat een meevaller en ging met een zeer goed gevoel na huis
Maar de angst was toch nog niet weg en heb nog gewacht tot eind april om de afspraak te maken !!
Dinsdag 12 mei ( voor mij gisteren !!) was de grote dag .
Ik zou om 13.45 geholpen worden aan het verwijderen van de verstandskiezen, wat kiezen,bijmaken van de snijtand en wat oude vullingen vernieuwen plus een wortelkanaal behandeling .
Totaal voor ongeveer 1,5 uur
Door wat vertraging kom ik rond 14.30 in de stoel, word zeer op mijn gemak gesteld en weer krijg ik het gevoel dat het om mij gaat !!
Er word zelfs gevraagd of ik pijn heb aan de snijtand,nee, waarna er ter plekke besloten word dat de wortelkanaalbehandeling alleen word toegepast als het nodig is !!
1.15 uur later word ik heerlijk wakker heb echt niks van alles gemerkt en ja hoor geen wortelkanaalbehandeling nodig gehad !

Het is nu woensdag 13 mei 10.20 heb helemaal geen na pijn gehad en heb weer een stralend gebit
dit dankzij alle medewerkers van de Amalia Kliniek met hun zeer persoonlijke zorg en het geven van het gevoel dat het om mij gaat .

Slechts 1 tip wil ik jullie geven maak een folder/flyer wat de mensen na de behandeling het beste kunnen eten/drinken,hoe om te gaan met poetsen na zulke grote ingrepen welke pijnstillers/tandpasta/tandenborstel het beste is .
Mijn ervaring leert dat iemand die eenmaal is geweest voor zo een behandeling erna wil zorgen dat hij alleen nog maar bij jullie wil terugkomen voor de controle

Bedank voor alles !!

Gr

R. S.

12-5-2009

Lieve mensen van de Amalia-Kliniek en voor alle mensen die nog twijfelen.

Ik ben op 21-04-2009 bij jullie geholpen onder volledige narcose. WAT EEN GWELDIGE ERVARING!!!
Op 4 maart het intake-gesprek gehad. Iedereen was even lief, geduldig, vakkundig en vooral MENSEN MET GEVOEL!!

Ik zou een volledige bovenprothese krijgen en onder 2 kiezen eruit en een kanaalbehandeling. Verder onder alles grondig reinigen.
Volgens tandarts An zou het in een behandeling van anderhalf uur kunnen. Dat viel mee natuurlijk!

Meteen maar happen, dan was dat ook maar gebeurd. Ik ben nogal kokhals gevoelig maar door haar aanwijzingen rustig door mijn neus te ademen, heb ik er totaal geen last van gehad.
Omdat ik boven de 45 ben nog even een hartfilmpje laten maken in een dichtstbijzijnd ziekenhuis.
Dat gaf mij al meteen aan hoe verantwoordelijk ze met je omgaan.
Ik zou bericht krijgen als het hartfilmpje was goedgekeurd.

Ongeveer 2 weken later kreeg ik een telefoontje van een alleraardigste telefoniste die me zei dat het hartfilmpje goed was en we een afspraak konden inplannen.
Op 21 April zou het mijn dag gaan worden. Ik gaf aan dat ik er verschrikkelijk tegenop zag en had nog een aantal vragen.
Vervolgens werd ik netjes doorverbonden met de assistente van de anesthesist (Katja) die we hadden gesproken bij de intake.

Ik kreeg meteen antwoorden op mijn vragen en werd heel erg op mn gemak gesteld.
Ik zag het weer zitten en moest er dan ook maar voor gaan.

In die 4 weken dat ik zou moeten wachten, stond ik er mee op en ging er mee naar bed. Het kon eerder hoor maar mijn man kreeg nog een staaroperatie dus heb ik het zelf wat langer uitgesteld.

Twee weken voor datum begon ik er al wat meer naar toe te leven. Het zou mijn dag worden.
Maar een week van tevoren besliste mijn gevoel toch anders en werd ik weer heel nerveus. Ik werd bang voor de narcose (was de eerste keer), bang voor wat er allemaal moest gebeuren, bang voor het leren omgaan met prothese, bang dat ik nooit meer normaal zou kunnen eten en zo kon ik nog wel even doorgaan.

Maar goed....de dag zelf was ik erg rustig, ik had van de huisarts oxazepam gekregen en dat hielp heel goed.

Ik ben om 05:30 opgestaan en heb 2 beschuitjes gegeten en een kop thee gedronken. Toen weer terug naar bed gegaan en weer geslapen.
Om 09:45 was het zover en wij richting Kerkrade. Mijn man en jongste dochter waren mee.
In de auto heb ik zelfs weer geslapen en toen waren we om 11:30 in Kerkrade. Ik zou rond 12;30 geholpen worden dus we waren wat te vroeg.
Het was heerlijk weer en er stonden tafeltjes en sdtoeltjes buiten dus nog maar lekker even de zon in.
Ik was en bleef vrij rustig. Het was net ofdat ik me er aan overgegeven had en het MIJN dag zou worden.
Om 12:45 uur kwam een hele aardige anesthesist (een Belgische) me halen en vroeg of ik mee wilde komen naar behandelkamer 6.

Toen kwamen wel even de kriebels maar ik ging er nog steeds voor. Was al zover gekomen.
Tandarts An zat al op me te wachten, hand gegeven en ook een assistente.
Terwijl de tandarts aan mij vroeg of ik nog vragen had, zat de naald van het infuus er al in. NIKS VAN GEVOELD!!
Nee...ik had geen vragen. Ik heb niet eens in de gaten gehad dat het slangetje voor de narcose aangesloten werd en volgens mijn man en dochter heb ik nog een paar zinnen gebrabbelt over een nachtmerrie of zoiets. Weet ik niets van...en weg was ik.
Heb de vloeistof niet gevoeld, ben niet duizelig geworden....HELEMAAL NIKS!!!
Was in een keer weg.
Om 14:15 uur werd ik wakker gemaakt en wist even niet waar ik was. Had zo heerlijk geslapen.

Tandarts An deed mijn prothese erin en vroeg of ik een spiegel wilde om te kijken.

WOWWWW.....wat was dat mooi. Toen werden mijn man en dochter erbij gehaald en die vonden het ook geweldig.
Was toen wel goed wakker. Ben in een rolstoel gezet en naar de auto gebracht door de assistente.
In de auto heb ik ook niet meer geslapen, alleen maar gekoeld, gekoeld, gekoeld en koud water gedronken wat nog wel wat moeilijk ging omdat het nog verdoofd was. Heb ook wel wat bloed gespuugd maar dat viel me alles mee.

Thuis heb ik nog wat liggen doezelen en blijven koelen.
sávonds was de verdoving uitgewerkt en heb niet of nauwelijks pijn gehad, alleen wel de hele nacht vreselijke keelpijn.
De volgende ochtend heb ik drinkontbijt gepakt en een boterham zonder korstjes.
Het ging goed. Die dag ook wat waterijsjes gegeten tegen het laatste restje keelpijn. Dat was die avond ook over.

'smiddags om 16:00 uur naar mijn eigen tandarts gegeaan (afspraak had ik al gemaakt) om onder begeleiding mijn prothese eruit te halen en te spoelen, want daar zag ik erg tegenop.
Ook dat ging prima en was helemaal niet eng.

Ik ben nu inmiddels 3 weken verder en het gaat fantastisch!! Ik ben er al helemaal aan gewent en krijg zo'n leuke reacties van iedereen.
Heb vanmiddag nog bij mijn tandarts even laten checken want ga vrijdag op vakantie.

Alles zag er goed uit, de hechtingen zijn er deze week ook allemaal uitgekomen. Had voor het eerst in 3 weken een drukplekje en dat heeft hij ook gelijk verholpen. Ik ging weer met een big smile de deur uit.
Al met al is het mij echt 1000% meegevallen en had ik er ECHT niet tegenop hoeven zien.

Ik wil daarom iedereen nogmaals super bedanken voor de goede zorgen, de goede begeleiding vanaf het moment van bellen.

In het bijzonder natuurlijk tandarts An en de anesthesist maar verder ook alle assistentes, telefonistes niet te vergeten.

Jullie waren allemaal bijzonder lief en meelevend.

JULLIE ZIJN ALLEMAAL TOP!!!

Als ik nog een keer voor een onderprothese moet, weet ik jullie te vinden.

Ik ben een wandelende reclame voor jullie!!
DANK JE WEL AMALIA KLINIEK......IK HOU VAN JULLIE!!!!!!!!

Groetjes van F.L. uit Vught.

7-5-2009

Beste medewerkers van de Amalia Klniniek,

Na jarenlange angst voor de tandarts was ik eind maart voor een intake geweest. Uiteindelijk werd alles besproken en zou ik boven en onder een prothese krijgen. Meteen happen en daarna nog naar de overkant bij de tandtechnicus, alles is prima geregeld. Ook de begeleiding voor de narcose is helemaal goed en duidelijk.

Afgelopen dinsdagmorgen ben ik rond kwart over 10 bij jullie geholpen. De heenreis was spoedig verlopen en net nadat ik binnen was werd ik al geroepen. Nadat ik voorgesteld werd aan iedereen mocht ik in de stoel gaan zitten. Meteen een prik in de hand, stelde niets voor, en voordat ik het wist zei de tandarts, denk maar aan iets leuks, en sliep ik al.

Ik was voor mijn gevoelvrijs snel weer wakker, zat al rechtop in de stoel, en de tandarts deed mijn gebit in boven en onder. Mijn vriendin had de auto al aan de zijkant staan en ik werd door de tandarts op mijn benen geholpen en in de auto gezet. Voordat ik er erg in had waren we al aan het rijden naar huis. De terugreis flink zitten koelen met icepacks.
Later die dag drinken via een rietje en gisteravond aardappels met spinazie en van alles in de blender en voorzichtig eten.

Ik kan iedereen aanbevelen naar de Amalia Kliniek te gaan als je angst voor de tandarts hebt.

Bedankt allemaal voor jullie vriendelijkheid en de manier waarop jullie me geholpen hebben.

groetjes,
J.G.
Spijk Gld.

22-4-2009

Hallo medewerkers van de Amaliakliniek.
Na maanden rondlopen met kiespijn,want tja,je bent angsthaas of niet,dan toch 4 weken geleden de telefoon gepakt om een afspraak te maken.
Deze was al 2 dagen later................en laat me nou op die dag geen pijn hebben!!!!Ik twijfelde nog even om de afspraak aftezeggen maar ben toch gegaan,GELUKKIG.
Een alleraardigste belgische tandarts bekeek mijn gebit,en kwam tot de conclusie dat er 2 kiezen moesten getrokken,de rest opnieuw gevuld en een uitgebreide gebitsreiniging.
Vervolgens werd er meteen een afspraak gemaakt voor de behandeling,en deze zou plaats vinden op donderdag 16 april om 11.45 uur.
Nog 3 weken te gaan,maar of de tijd nou kruipt of vliegt,het werd toch echt woensdag 15 april,de day before..............
Smorgens was ik niet meer te genieten zo nerveus was ik,en toen werd het tijd om toch echt richting Kerkrade te gaan.
Daar aangekomen brak me alles uit huilen,huilen en maar weer eens huilen.Maar daar was die aardige receptioniste die meteen iemand erbij riep.
Ik werd in een apart kamertje gebracht,en heel erg op mijn gemak gesteld,maarja het moest toch nog allemaal gebeuren.
En toen kwam die meneer me halen,en vroeg of ik zo nerveus was,(natuurlijk niet joh,ik doe dit dagelijks) maar ook hij had alle tijd en geduld.
In de behandelkamer nummer 3,maakte deze meneer nog wat grapjes tegen de tandarts en de rest,door te zeggen dat ik er zo'n zin in had.
Ja,ja,ja ..................
Prikje in mijn hand,nou ja PRIKJE,dit steld werkelijk niks voor,en daar kwam het nacose middel,ik dacht nog wat staat mijn dochter daar raar te draaien,maar het was ik zelf die lekker ging slapen.En opeens staat mijn man weer voor mijn neus,zie je wel ze krijgen me niet onder narcose,maar nee hoor HET WAS AL ACHTER DE RUG.
Heb ik me hier voor weken gek lopen maken? Jongens komop.
Na 26 jaar!!!!!!!!! niet naar een tandarts te zijn geweest,kijk ik weer graag in de spiegel naar mijn gebit.
SUPER DANK,SUPER DANK.
Voor de angshazen die de stap (nog)niet hebben aangedurft,kan ik je vertellen....DOE HET VANDAAG NOG,
je wordt echt op je gemak gesteld,met heel veel geduld,en van de narcose merk je echt niks.Je hoort niks en je ziet niks,geloof mij nou maar,DOE HET.
Ik ben de Amaliakliniek zo dankbaar,dat ik het volgend jaar Joop van de ende ga bellen,om te vragen of ze in aanmerking komen voor de GOUDEN TELEVISIERING.

Mijn welgemene dank,
groetjes van C.B.

16-4-2009

Hallo allemaal!

Vandaag ben ik voor de 2e keer onder narcose geweest bij de Amaliakliniek, 4 jaar geleden was m'n 1e keer en hoewel dat destijds 100% meegevallen was kon ik t toch nog niet opbrengen om naar n halfjaarlijkse controle bij een (andere) tandarts te gaan.

Dus na 4 jaar niks aan de bijtertjes gedaan te hebben, waren er toch weer wat gaatjes ontstaan en 1 kies was al voor de helft afgebroken. Toch weer die drempel (weliswaar n kleinere dan voorheen) om te bellen voor de intake, maar toch maar gedaan, nu ca 4 weken geleden.

Wat ik sowieso heel fijn vond is dat de intake weer gedaan werd door Patrick, de tandarts die me 4 jaar geleden ook geholpen heeft. Dat gaf toch n vertrouwd gevoel. Hij herkende me zowaar! Dat wil toch wel iets zeggen over de persoonlijke service van de Amaliakliniek!!

Afin, om heeeel lang verhaal wat in te korten, 1 kies moest eruit maar dat lag nogal wat ingewikkelder omdat die half afgebroken was (wilde ook niet weten hoe ze dat gingen doen), n andere kies ging er op mijn eigen verzoek uit (anders werd t n wortelkanaalbehandeling en dat is ook best n gedoe en niet goedkoop) en n x aantal vullingen (oude vervangen en nieuwe gaatjes vullen) dus heb ik er wederom voor gekozen om onder narcose alles te laten doen, dit wilde ik niet bij bewustzijn meemaken.

Vandaag om 11.45 uur zou t zover zijn, ik kwam om 11.15 uur aan met mn vader als begeleider en kreeg te horen dat die persoon voor me in de file had gestaan en ik daarom ca uurtje later aan de beurt zou zijn. De vorige keer (toen ik nog niet wist wat te verwachten) zou ik m meteen weer gesmeerd zijn hahahaha, maar ik wist dat t allemaal wel mee zou vallen dus heb lekker buiten n uurtje in t zonnetje gezeten. Ik was heus nog wel beetje zenuwachtig maar niks vergeleken met de vorige keer omdat ik wist wat te verwachten.

Rond 13.15 uur werd ik dan geroepen door n hele spontane (volgens mij belgische) mevrouw. Toen ze vroeg of mn vader mee wilde komen antwoordde ik dat ik het wel alleen aandurfde, kreeg daar meteen n compliment voor! Ik kwam binnen, iedereen begroette me, ik ging zitten en (zonder traantjes zoals de vorige keer wel t geval was!) vertelde ik dat ik hartstikke bang was voor de prik van de infuusnaald en of ze ervoor konden zorgen dat ik er niks van zou zien. Dr. Jessen en n assistente gingen zo staan dat ik mn hand niet zag en de tandarts, Patrick, kwam aan de andere kant staan en hield mn hand vast (hij is echt n schatje!!). En tja, moet toegeven ..... WEER GEEN PRIK GEVOELD!! Ongelooflijk, hoe doen jullie dat toch!!?? En toen voelde ik mn hele lichaam tintelen en warm worden en heb iedereen weltrusten gewenst en zij mij ook hahahahaha. Uurtje later was ik klaar. Enig verschil met vorige keer was dat ik nu vrijwel meteen bij was en me dus heb kunnen beheersen en de tandarts niet weer heb geknuffeld en gezoend, zoals 4 jaar geleden. Had wel weer dikke lip en beetje keelpijn (maar zoals ik toen al zei, stelt dat niet veel voor) en heb wel wat nabloeden gehad tot ca 17.00 uur. Is nu helemaal over en napijn heb ik, dankzij Iboprufen, bijna niet.

Ik vroeg aan Patrick om er vooral voor te zorgen dat mn voortanden er mooi uitzagen (had daar n gaatje) en moet zeggen dat hij z'n werk weer prima gedaan heeft! Je ziet er niks meer van!! De rest is ook weer allemaal prima gedaan en mooi schoongemaakt!!

Ik heb me voorgenomen om vanaf nu op halfjaarlijkse controle te gaan bij Patrick in de Amaliakliniek. Ik voel me bij hem zo op mn gemak en hij kan zich echt heel goed in mensen verplaatsen! Je MAG best bang zijn, iedereen daar heeft daar alle begrip voor! 2x narcosebehandeling in de Amaliakliniek heeft mij zoveel vertrouwen gegeven in de mensen die daar werken dat ik t nu op de "gewone manier" ga proberen en mocht ik in de toekomst iets niet aandurven weet ik zeker dat ik van de mensen van de Amaliakliniek alle steun kan verwachten!!

Dus Patrick en de rest van t team, weer ns hartstikke bedankt voor de uitstekende zorg!! En tot over n maandje of 6 voor de halfjaarlijkse controle!!

Dikke X uit Maastricht!!

N.B.

2-4-2009

Voor alle (vaak terecht ) angsthazen,

In oktober 2008 ben ik door Bram Slaets, en eigenlijk het hele Amaliateam, geholpen om een ander bekkie te krijgen. Achteraf gezien: een feestje. Vrienden, kennissen en bekenden vinden dat mijn zelfvertrouwen er op vooruit gegaan is. Zelf zie ik dat zo niet, maar oké.

Wel weet je, dat als je in de spiegel kijkt, je a.h.w. naar iemand anders kijkt. Ik noem het ook wel mijn andere wereld.

Afgelopen dinsdag 24-03-09 ben ik voor het eerst, sinds tijden, alléén voor de halfjaarlijkse controle naar de tandarts geweest.

Nu kan je overal terecht maar om nu weer bij allerlei vreemde tandbeulen te komen, daar had ik echt geen zin in.

Ik weet dat het wat verder weg is, uit en thuis 450 km, maar het is zó de moeite waard. Allereerst schijnt het in de mode te zijn dat je overal 3 tot 6 maanden van te voren een afspraak moet maken.

Veel mensen lopen dan weer af te tellen tot de bewuste datum, want je weet tenslotte toch niet wat je te wachten staat. Ook als is het maar een controlebeurtje.

Dus bestond er geen twijfel om direct de Amaliakliniek te bellen. En geloof het of niet, al had ik dezelfde week gewild of een week later, het kon.

En waar anders dan bij de Amaliakliniek wordt je weer op je gemak gesteld.

De afspraak was om 10.30 uur en dan hoef je ook niet extra lang te wachten. Om precies te zijn 3 minuten.

Ik had de afspraak weer bij Bram gemaakt. Hij vertelde me wat er ging gebeuren en stelde me wederom op mijn gemak. Tandsteen verwijderen, schoonmaken, polijsten. Om 11.15 uur was het weer gepiept.

Alleen moest er nog een afdruk van mijn prothese gemaakt worden (mijn bovenkaak was nu eenmaal flink geslonken en ik kon, zonder in de kou te lopen, hartstikke goed klappertanden) en dat zou dezelfde dag nog klaar zijn. Aan de overkant bij het tandtechnisch laboratorium.

Misschien om 16.30 uur of, als het mee zou zitten, 14.30 uur. Hoe ze het doen weet ik niet, maar om 13.30 uur was het al klaar. Keurig gebeld, ook super.

Dus voor iedereen, 8% van de bevolking, die angst hebben voor de tandarts: Maak die afspraak en dóe het. Je krijgt er geen spijt van.

Bram, en ook weer al die andere medewerkers, bedankt en tot over een half jaar.

Groeten,

D. te R.

19-3-2009

Hallo lieve mensen van de amailia kliniek!

Ook ik wil graag mijn ervaring delen met mensen die nog aan het twijfelen zijn.Niet doen!
Zelf ben ik nog jong,24,maar ben als de dood voor de tandarts (stiekem mag ik nu "was" zeggen ).
Nadat ik met veel moed op controle ben gegaan en hoorde dat er gaatjes gevuld moesten worden,en verstandskiezen verwijders moesten worden,ben ik niet meer teruggegaan.Maar toen brak er nog iets van mijn kies af en voelde ik hem ook geregeld.
Na al heel vaak op deze site reacties gelezen te hebben,heb ik toch gebeld voor een intake.
Doodnerveus erheen gegaan maar het viel zo mee.Er werd alleen een foto gemaakt,gekeken en een begroting gemaakt.Toen heb ik direct een vervolgafspraak gemaakt,want ik wist dat ik anders niet meer zou bellen.
ik schrok wel even toen ik hoorde dat het in 2x moest,maar goed..
De eerste keer mocht ik op 10 maart komen.Mezelf al een week van te voren gek gemaakt,de nacht ervoor amper geslapen en toen erheen.Gelukkig met veel steun van mijn aanhang!
Ik kwam er 10 minuten te vroeg en ging nog even naar de wc,en toen ik daaruit kwam hoorde ik iemand mijn naam zeggen.Ja,daar sta je dan voor jezelf te overwegen of je nog weg kan rennen.Maar helaas,ze had me al gezien.
Ik was erg emotioneel,maar ze waren allemaal zo lief!Toen mocht ik gaan liggen (geen intrumenten gezien,dat was erg fijn!Alleen het apparaatje waarmee je gaat "slapen") en begon een anesthesist (waarvan ik de naam kwijt ben sorrysorry!) tegen me te praten en me af te leiden.En toen viel ik langzaam weg.
Het eerstvolgende wat ik weet,is dat ik weer bijna thuis was.Ik was wel erg emotioneel van de narcose en waarschijnlijk ook van opluchting.
Er was veel gedaan die eerste keer,meer dan de bedoeling was,maar dat was fijn om te horen!Er waren wat gaatjes gevuld,een kies grondig schoongemaakt en 3 verstandskiezen eruitgehaald van de 4.Ook zijn mijn tanden grondig schoongemaakt.
Thuis meteen gekoeld met ijs,en de dag erna weer wat gegeten,al waren het zachte dingen.De pijn was te bestrijden met pijnstillers,en kan zeggen dat ik het meeste last had van de keelpijn,waarschijnlijk door het buisje in mijn keel.En daar heb ik me zo druk over gemaakt!
Toen werd het 17 maart en had ik nergens meer last van,maar toen mocht ik weer.Wel weer nerveus,al minder als de vorige keer en zeker niet zo emotioneel.
Ik kwam er en moest nog even wachten,tijd die ik prima heb omgekregen door 10x naar de wc te gaan haha...
Toen kwamen ze me halen en mocht ik weer liggen.Eigenlijk het zelfde verhaaltje als de vorige keer!Alleen deze keer werd ik in de auto al wakker toen we net weg waren,omdat ik minder lang onder narcose was.Er zijn gisteren nog wat gaatjes gevuld en een laatste verstandskies eruit gehaald.
En nu een dag erna zit ik weer gewoon achter de laptop (wel lekker 2 daagjes vrij).
Het is allemaal zo meegevallen,maar ben blij dat ik de stap heb genomen!Kan het iedereen echt aanraden.Denk als de verzekering de narcose zou dekken,er zoveel meer mensen hier gebruik van konden maken en zoveel minder mensen met slechte tanden en pijn zouden rondlopen!
Zelf blijf ik nu onder controle bij de Amalia-kliniek,wat me een geruststellend gevoel geeft!
Lieve mensen van de amalia kliniek,allemaal heel erg bedankt en dan natuurlijk vooral tandarts Patrick.
Tot over een half jaar!

Groetjes Ramona A.