Reacties

Heeft u ook een reactie, dan horen we dat graag, op die manier kunt u anderen helpen over hun angst heen te komen.
Stuur uw bericht naar: info@angstvoortandarts.nl

Pagina's:

25-4-2005

Na meer dan 25 jaar geen tandarts meer gezien te hebben door angst, overgehouden aan de schooltandarts, ben ik in januari begonnen met mijn zoektocht in de wereld die "angst voor de tandarts" heet. Eigenlijk was de angst toen al jaren omgeslagen in een enorme schaamte. Ik had nooit noemenswaardige kiespijn dus dan is het wel heel makkelijk om niet naar een tandarts te gaan. Geen pijn dus, maar mooier werd het
natuurlijk niet. Dan komt de fase van verjaardagen vermijden, want als er 1 onderwerp is dat altijd ter sprake komt is het wel de tandarts, en daar wilde ik echt helemaal niets over horen. Hand voor je mond
als je iets zegt tegen iemand, je mond bijna niet openen als je wat verteld, met het gevolg dat ze je nog een keer gaan vragen, wat zeg je nou?? Vreselijk. Op vakantie naar het buitenland wilde ik niet meer omdat
ik bang was om pijn te krijgen en dan in een vreemd land je "prachtige gebit" te laten zien. Maar daar heb je niet alleen jezelf mee maar ook je partner, die schat bracht de tandarts nooit ter sprake, maar
zag heus wel hoe lelijk alles werd. En dan kom je in de fase dat je je partner niet eens meer durft te knuffelen omdat je je kapot schaamt, en dat is echt het ergste van alles.
In januari ben op het internet gaan zoeken voor mijn probleem en kwam daar veel informatie over tegen. Uiteindelijk kwam ik op deze pagina terecht en ben wat van de reakties gaan lezen. Heb met de tranen over
mijn wangen een mailtje getypt met mijn probleem. Heel snel kwam er antwoord en werd gevraagd of ik niet eens wilde bellen naar ze. Nou dat heb ik dus gedaan en daar kreeg ik een ontzettend lief mens aan de telefoon die gelijk begreep waarom ik belde en mij heel geduldig uitlegde hoe een 'intake' in zijn werk ging. Een afspraak gemaakt en...........................................ik was zo ontzettend blij met die stap, ik was in
een jubelstemming leek wel. Bij de intake in februari was ik wel erg zenuwachtig, nu moest ik letterlijk "met mijn tanden bloot". Maar alles viel mee zeg, paar foto's maken, zonder haakjes naar je tanden kijken, praatje met een ontzettend aardige tandarts Mark en gelijk een begroting mee. Al mijn eigen tandjes mocht ik (gerepareerd) houden op een paar kiezen na, die waren echt heel slecht. En heel veel tandsteen verwijderen. En ik dacht eigenlijk, ik ga met een kunstgebitje weg. Toen ik klaar was, was ik zo verbaast dat ik ze niet eens gedag heb gezegd bedacht ik achteraf.
Afgelopen donderdag 14 april was de grote dag, en ik moet eerlijk bekennen dat ik er naar uitgekeken had. In tegenstelling tot de intake was ik nu helemaal niet zenuwachtig. Veronique was zo lief om een aantal keer te vragen of het nog goed ging en anders moest ik maar even aan de bellen trekken tijdens het wachten op mijn beurt.
En toen mocht ik naar binnen, heb iedereen een hand gegeven, ben in de stoel gaan zitten. Infuus werd ingebracht, Veronique vraagt nog aan mij, zo dus je houd van wandelen, waar doe je dat dan? Ik antwoord nog van, in de waterleidingduinen in ...................................................en ik was weg. Het volgende dat ik hoor, voor mijn gevoel 5 minuten later, was 1,5 uur later geloof ik, Elvira je bent klaar hoor. Ik word wakker en ik zit in de auto en ben al weer onderweg ??????????? He??? Alles was in 1 keer gedaan en het is prachtig geworden. Een dag een beetje napijn gehad(met pijnstillers goed op te lossen), maar dat had ik ook wel verwacht. De kramp in mijn kaken van het elke keer in een spiegel kijken hoe mooi het is geworden is erger.
Om een lang verhaal kort te maken...........................................
Jullie hebben een superteam en dat begint al bij de receptionistes, ik ben zo verschrikkelijk blij dat ik bij jullie ben geweest, dat was die 3 uur rijden meer dan waard. En ik kan alleen maar tegen de twijfelaars
zeggen...................................bellen, echt waar, probeer het, ze bijten inderdaad niet. En lees alle verhalen eens hier, ze hebben mij enorm geholpen bij de eerste stap.

En voor Veronique............................ik bedoelde de duinen bij Zandvoort dus.

Elvira

19-4-2005

Het is nu 3 dagen geleden,het is nog steeds niet te geloven.
IK ben bij *de tandarts* geweest,dit was al meer dan 10 jaar geleden....
Nog steeds is het heel onwerkelijk allemaal....wat een geweldige mensen daar
in Kerkrade!
Deze mensen begrijpen ons tenminste,ze zullen je nooit uitlachen,of raar
aankijken omdat wij zo*n angst hebben...zodra je daar binnenkomt en
Veronique (TOP assistente)komt naar je toe ,voel je je al een heel stuk
rustiger,wat een rust gevend persoon....echt waar!
Niet dat de zenuwen gelijk verdwenen zijn,maar toch het helpt wel....zij
snapt hoe wij ons voelen.

En paar weken terug was mijn intake gesprek..dit ging ook al heel
goed(achteraf hoor),het viel
echt reuze mee,foto*s maken,alleen even kijken(echt zonder haakje hoor),even
een gesprek over wat er MOEST gebeuren(dit viel mij nog erg mee),en afspraak
maken voor DE GROTE DAG!
Als eerste zou deze 26 mei zijn op een donderdag..maar ik had me ook
opgegeven voor zaterdags.
Dan kon mijn man mee,en dit had ik toch liever,maar dit doen ze niet
altijd(op zaterdag)
Maar ik had *geluk* ze beldden vrij snel,dat het 16 april al kon,om 12.00
uur.
Aan de ene kant was dit mooi,maar de zenuwen gierden mij echt wel door mijn
lijf hoor op dat moment.
Maar goed ik had A gezegd,dus B moest nu eindelijk ook wel eens komen..dus
afwachten maar,
nou ik heb veel nachten wakker gelegen hoor,o o wat kan angst je leven
beheersen.
Hartklopppingen heb ik er wel door gehad,het is niet te beschrijven hoe bang
ik was,en je denkt
maar dat je de enige bent die DIT heeft,nou dat is gelukkig niet zo!

16 april 2005 5.30 uur

Opstaan de GROTE dag..nou ja opstaan,ik had de hele nacht niet geslapen
natuurlijk.
En je mocht 8 uur vantevoren geen eten en drinken hebben..en we hadden nog
ongeveer 4.5 uur
rijden voor de boeg(ja het was ver weg,maar al had ik naar Engeland gemoeten
dan nog!)
Om ongeveer 11.00 uur waren we in Kerkrade..o o wat was ik zenuwachtig,aan
de ene kant wou ik gelijk wel weer naar huis,maarja dit kon ik mezelf niet
aandoen,dit MOEST nu gebeuren!
Veronique,kwam vrij snel naar ons toe..even een rustig praatje,en ze kwam
vertellen dat het iets uitliep...wij konden nog wel even naar buiten
gaan,nou graag dit wou ik wel.
Om ongeveer 12.30 waren we weer terug...weer even wachten..viel mee hoor..en
jahoor om
12.50 was ik aan de beurt....tjonge jonge,toen piepte ik hem wel even !
Maar goed ik ging heel stoer(was ik niet hoor) naar DE PLEK..ik wou mijn jas
uit doen, maar dit hoefde niet eens,ik mocht gelijk in DE STOEL gaan
zitten,mijn man stond naast me,en we konden nog wel even een praatje
maken,de anesthesist (aardig man) deed heel voorzichtig de naald in mijn
hand,hier voel je echt niets van ,en de tandarts(hele vrolijke man) prate
ook nog wat,een paar tellen later werden mijn ogen heel zwaar,en viel ik in
een heerlijke slaap..
Voor mijn gevoel veel te vroeg werd ik weer wakker gemaakt,ik kon nog wel
even slapen,maarja dit ging niet door..Mijn man vertelde mij later,dat ik
heel vrolijk was een beetje aangeschoten..
Ik werd in een rolstoel gezet,en ik mocht weer naar huis...dit was echt niet
te geloven dat HET nu al gebeurt was..je voelt er echt helemaal niets
van...de terug weg heb ik lekker gedommeld,we waren zo thuis.
Het is dus nu 3 dagen later,het is mij echt heel erg mee gevallen,het
enigste wat ik wat meer had gehoopt is dat mijn tanden nog iets witter waren
geworden,maarja you cant get it all.(een mens heeft altijd iets te klagen
toch!),en met gewone asperines zo nu en dan,hou je het echt wel uit.
De kies/tand pijn die ik voorheen wel had is duizend keer erger,geloof mij
maar..
Voor alle mensen,die nog *moeten* ,hak die knoop door,het valt echt 100%
mee!!

Zo lieve mensen in Kerkrade,bedankt voor alles..ik hoop niet
totziens(haha),maar als het weer nodig
is,dan ga ik graag weer naar jullie toe...groetjes Anyta uit Friesland..

12-4-2005

Lieve mensen,

Hierbij willen wij jullie enorm bedanken voor de mooie tandjes die onze dochter Robin (2,5 jaar oud) nu heeft dankzij jullie team !!!

Toen Robin 1 jaar was is ze gevallen en was daardoor een stuk van een voortand kwijt, vervolgens zagen wij de voortandjes 1 voor 1 afbrokkelen. Onze eigen tandarts kon niks doen, want ze is natuurlijk nog te jong om zelf mee te werken. Daarom gingen wij op zoek naar een andere tandarts.

Eerst kwamen we in Amsterdam terecht bij een "speciale Kindertandarts". Diagnose: Alles eruit, terwijl wij haar op schoot vasthouden. Nee, zo'n trauma zagen wij niet zitten. Voor ons niet, maar zeker niet voor haar.

Dus gingen we verder zoeken en toen kwamen we jullie website tegen. Het was wel ver rijden voor ons, maar het was het meer dan waard. We hebben er gewoon een vakantie aan vastgeplakt in jullie prachtige provincie. Robin ging fluitend naar de praktijk toe voor de behandeling en ze is nog steeds erg dol op de tandarts. Bij haar staat het nu gelijk aan mooie ringetjes en stuiterballen uitzoeken !!

De behandeling was vriendelijk, maar zakelijk genoeg op het moment dat je als ouder weg moet zijn tijdens de narcose. Wij hebben alles vergoed gekregen, maar ook al hadden we alles zelf moeten betalen, dan nog hadden we dit gedaan. Maar zelfs de vergoeding hebben jullie voor ons afgehandeld (aanvraag). Dus niks dan lof van onze kant !

Onze dochter kan weer breeduit lachen en er is haar een levenslang tandartstrauma bespaard gebleven en dat alles dankzij jullie !! Wij kunnen haast niet geloven dat we bijna alles hadden laten trekken, terwijl ze nu prachtige tandjes heeft.

Wij zullen zeker reclame voor jullie maken en als we iemand zien die met hetzelfde probleem kampt met zijn of haar kind, zullen we ze zeker doorsturen naar jullie. Ik zal jullie website ook op mijn eigen website gaan vermelden, want ik vind dat iedereen moet weten dat er zo'n tandartsenpraktijk is.

Nogmaals ontzettend bedankt !

Michiel en Arinka Linders en jullie allergrootste fan: Robin Linders

20-3-2005

L.S.,

mijn naam is Renske en ik ben 26 jaar. Ik was zo'n 10 jaar niet bij de tandarts geweest.
In eerste instantie was het vooral de angst voor de pijn die me ervan weerhield te gaan. M'n gebit werd steeds slechter, want zoals iedereen wel kan raden, wordt je gebit er niet beter op als je niet naar de tandarts gaat. En dat je een zoetekauw bent helpt ook niet.

In tweede instantie was er echter een ander gevoel dat me ervan weerhield om te gaan: ik voelde me dom! Je zit op de universiteit, dus je wordt geacht een redelijk verstand te hebben: je weet dondersgoed dat het niet goed is om niet naar de tandarts te gaan, en toch ga je niet.....ik voelde me wel zó ontzettend stom! Ik kon met zo'n gebit toch niet naar een normale tandarts!

Ik kreeg 's nachts angstdromen; dan werd ik 's morgens wakker en moest ik eerst een keertje voelen of ik al m'n tanden nog had, want in m'n droom waren ze er allemaal uitgevallen....
Op een dag besloot ik dan toch dat het zo niet meer kon: op internet vond ik de angst-tandarts in Kerkrade. Ik was dolgelukkig en heb achter m'n computer zitten janken: ik wilde een nieuw begin en zij konden me dat geven.

Ondertussen ben is m'n gebit compleet gereviseerd in twee sessies van 90 en 60 minuten. 10 gaatjes gevuld en 5 kiezen (2 verstandskiezen) getrokken, de tandartsen hebben flink hun best moeten doen!
Ik heb vrijwel geen fysieke pijn gehad, maar ik moet toegeven dat ik er psychisch meer last van heb; het gevoel dat nu, 3 dagen nadat er drie kiezen zijn getrokken, overheerst is dat van SPIJT. Ik moet nu toegeven, met pijn in m'n hart, dat ik zó'n spijt heb dat ik niet naar de tandarts ben blijven gaan. Zo jong nog en al drie kiezen kwijt......
Maar ik heb van dit alles wel iets geleerd; de tandarts is een noodzakelijk kwaad. Ik zal nooit van m'n leven voor m'n plezier erheen gaan, maar ik doe het voortaan wel. Over een half jaar zien jullie me weer verschijnen in Kerkrade.

Tenslotte wil ik alle medewerkers bedanken, want ik moet zeggen dat ze daar in Kerkrade een SUPER-team hebben (dit heb ik geloof ik ook al gezegd toen ik net uit de narcose kwam, maar ik weet niet zeker of dat goed is overgekomen omdat m'n onderkaak op meerdere plaatsen verdoofd was). M'n complimenten aan de receptionistes, die héél goed weten waar ze mee bezig zijn en ook aan Veronique (die mijn naam wél wist en ik de hare niet, maar ik vergeet 'm niet meer!). Van de tandartsen heb ik weinig meegekregen, dus persoonlijke opmerkingen kan ik niet maken, maar ze hebben goed werk geleverd (de narcose-specialist uiteraard ook).

Deze tandartsen praktijk is dus een echte aanrader voor mensen met angst voor de tandarts! Ik heb wel 1 advies: spreek bij bewustzijn alles goed door, want als je onder narcose bent gaan ze uit van het principe 'wie zwijgt stemt in'!

Groetjes Renske

15-3-2005

Zoals beloofd, mijn reactie.

Ruim 30 jaar was ik niet bij de tandarts geweest, op 2 uitzonderingen na.
U kent dat wel: ontzettende pijn, dus trekken die kiezen.
Ik was dus al 2 kiezen kwijt.
Een andere kies was afgebroken nadat ik een zenuwbehandeling had doorstaan.
Ik kon de moed daarna niet meer opbrengen.
Totdat ik las over deze tandartsenpraktijk via het internet.
Dezelfde dag maakte ik een afspraak en op oudjaarsdag (ja, je leest het goed)
kwam ik voor een intake.
Met veel hartkloppingen kreeg ik te horen dat mijn gebit erg verwaarloosd was.
Er moesten 2 kiezen getrokken worden, een aantal gaatjes vullen, en hééééél veel tandsteen verwijderen.
Alles zou daarbij grondig schoongemaakt moeten worden.
De behandeling zou 90 minuten gaan duren.

Nu, 15 maart 2005 zit ik dit bericht te tikken, nadat ik vandaag geholpen ben.
Ik heb totaal geen napijn, alleen een beetje last van mijn keel en gevoelige tanden.
En.......het viel ontzettend mee.
Om 13.15 uur mocht ik naar binnen, en binnen 20 seconden was ik totaal knock out.
Voor ik het wist werd ik in een rolstoel naar buiten gereden en kon weer naar huis.
De rit terug naar Nieuwegein heb ik liggen slapen.
Eénmaal thuis heb ik mijn gebit even goed bekeken, en het was prachtig.
Dat er onder zoveel tandsteen nog zulke mooie tanden zaten!!
Om 16.30 uur waren we thuis en om 18.00 uur zat ik alweer aan de soep.
Totaal geen last gehad, en ontzettend blij met mooie witte tanden.
Vanaf nu kan ik weer breeduit lachen, en dat alles dankzij het team van Tandheelkundig centrum Kerkrade-West.
Zonder deze vakmensen had ik waarschijnlijk binnen 5 jaar een prothese gehad.
En nu alles gesaneerd is, heb ik meteen maar een afspraak met "de gewone tandarts" gemaakt.

Het hele team...
Hartelijk bedankt voor de goede zorgen!!!!
Ik zal een wandelende reclame voor jullie zijn.

R. uit Nieuwegein

15-3-2005

Beste mensen van Team Reinders & Partners,

Zoals belooft mij reactie over de afgelopen maanden. Allereerst de reden waarom ik naar deze tandarts ben gegaan:

Ongeveer 17 jaar geleden ben ik doorverwezen naar een kaakchirurg er moesten wat kiezen worden getrokken. Dit is voor mij een verschrikkelijke ervaring geweest, niet alleen de behandeling maar ook de napijn. Daar is de angst voor de tandarts nog erger geworden. Ik heb het geluk gehad dat ik al die jaren daarna weinig last heb gehad van mijn gebit, alleen de laatste tijd werd het erger. Er braken stukken kiezen af en ik kreeg ontstekingen. Op een gegeven moment had ik een keer iets gehoord over een narcose tandarts, ik ben toen op internet gaan zoeken en al gauw kwam ik op deze site terecht. Toen een afspraak gemaakt, de eerste keer zouden er alleen maar fotos worden genomen en gekeken worden (zonder dat haakje!!) Na al die jaren toch flink wat schade opgelopen er moest teveel gedaan worden dus kon het niet in één keer. Dan maar in twee keer, de eerste keer was ik best wel nerveus tijdens een rit van meer dan 2 uur gaat er van alles door je hoofd. Daar aangekomen heb ik misschien 20 minuten gewacht, tot er een vriendelijke dame mij toespraak wat er allemaal zou gebeuren. Ik mocht toen naar binnen ik gaf de tandarts en de anesthesist een hand, een klein prikje en na een kort gesprek was ik in dromenland. Ik kwam tijdens de terugreis weer bij en wist niet meer hoe ik in de auto was gekomen, laat staan hoe de behandeling was gegaan. Mijn vader die mij er naartoe gereden had, heeft er ook nog lol aan gehad om de (dronken)toestand van mij.

Thuis gekomen meteen in de spiegel gekeken, heel vreemd dat die gaten weer gevuld waren en afgebroken tand gemaakt zijn. Helemaal geen napijn gehad en het gekke was ik kon niet wachten totdat de tweede behandeling zou komen. De tweede behandeling is ook voorspoedig gelopen er moest en wortelkanaalbehandeling gedaan worden en nog wat andere zaken. Nou ook deze behandeling weer helemaal niets van gemerkt of gevoelt en ook weinig napijn. Mijn gebit is nu weer helemaal in orde en dat voelt heel goed. Omdat ik elke keer nog onder narcose was, wil ik dan ook bij deze het team van tandarts Reinders heel erg bedanken voor alles!!!!

Het klinkt misschien afgezaagd maar ik kan het iedereen aanbevelen die weet dat hij naar de tandarts moet, maar nog niet durft!!!

Groeten,

Arie van der H., Sliedrecht

15-3-2005

Geachte heer/mevrouw,

Na mijn behandeling werd mij gevraagd een reactie te schrijven voor op de
website. Ik kon geen online button vinden dus ik dacht de reactie maar naar
u toe te mailen:

Zolang als ik me kan herinneren ben ik traumatisch voor de tandarts. In geen
10 jaar was ik meer geweest. Iets dat redelijk uitzonderlijk is want ik ben
onderofficier in het leger. Bij defensie is het VERPLICHT ieder jaar een
'dental fit' verklaring te hebben.
Het was me vooralsnog altijd gelukt door de mazen van het net te kruipen.
Ja u leest het goed, sergeant bij de infanterie, ik spring uit vliegtuigen
en doe allemaal spannende dingen in verre landen maar de tandarts........NEE
!!!!!

2 jaar geleden brak de eerste kies af net boven het tandvlees, een half jaar
geleden nummer 2, ook net boven het tandvlees. De pijn die ik vaak had is
niet te beschrijven ook al stond ik stijf van de paracetamol, Ibuprofen en
Brufen. En geloof me ik nam het ook niet meer zo nauw met de dosering, 2000
mg Ibu op een avond was meer regel dan uitzondering, en ik mixte de boel ook
als een volleerde kroegbaas, alles als de pijn maar weg ging en ik niet naar
de tandarts hoefde.

Een bezoek aan de tandarts hing als het spreekwoordelijke 'zwaard van
damocles' boven mijn hoofd en toen mijn kaak begon op te zwellen en ik amper
kon praten wist ik dat ik niet anders kon maar durfde nog steeds
niet....mijn vriendin heeft me meegesleept naar een militaire tandarts (ze
heten niet voor niks 'bekkebeul'). Deze had al gauw door dat het geen doen
was en verwees me door naar de kliniek in Kerkrade.

Voor de intake was ik echt zenuwachtig, maar er werd alleen maar wat gekeken
en verteld wat de bedoeling was.
Enige tijd later ging ik voor de 'big deal'.
Doordat ik wist dat ik onder narcose zou gaan was ik veel minder zenuwachtig
zodat de gang naar de tandarts ook al heel anders ging dan voorheen.
Je wordt echt max gerust gesteld, en ik heb nooit echt het gevoel gehad bij
een tandarts te zitten. (op de achtergrond geluiden na dan)

Ik kreeg een infuusachtige naald in mijn handrug (voel je niks van) waarna
men me vertelde dat ik een 'hotshot' kreeg en dat dit een branderig gevoel
in mijn hand kon veroorzaken.
Veel tijd om hier over na te denken krijg je niet want een paar seconden
later was ik 'endex' zoals wij dat noemen.

Toen ik na 3 kwartier bij kwam, voor mijn gevoel na 5 minuten, had ik een
wat aangeschoten (lees 'lollig') gevoel. Mijn hele gebit was schoon gemaakt,
2 tanden getrokken en een gaatje gevuld en ik heb er helemaal niks van
meegekregen.

Ik had nooit gedacht dat ik OOIT nog eens naar een tandarts zou gaan en al
helemaal niet dat ik OOIT glimlachend bij een tandarts weg zou gaan.
Voor mij is dit DE methode om toch de jaarlijkse gang naar de tandarts te
maken.
Voor het eerst sinds lange tijd kan ik weer normaal eten en heb ik geen
kiespijn.

Ik kan niet anders dan het team van Tandheelkundig Centrum Kerkrade-West
complimenteren en bedanken voor een professionele aanpak. Ik weet zeker dat
dit voor veel mensen een oplossing is. Mij zien ze daar in ieder geval weer
terug.

Thanks !!!!

Jerry

14-3-2005

Het is nu bijna 4 maanden geleden dat ik een narcose behandeling heb gehad.
En nu komt mijn reactie pas.Ik ben een uitsteller en dat is een slechte eigenschap.
Ik heb de behandeling als zeer prettig ervaren!En zo zijn er velen met mij.

Al een aantal jaren had ik geen tandarts meer bezocht.Ik ben altijd wel moeilijk geweest in de tandarts stoel,maar de laatste jaren heb ik een complex opgebouwd rond alle tandarts behandelingen.Vorig jaar zomer kreeg ik ineens overal kiespijn.En in september ging ook nog eens mijn verstandskies erg pijn doen.De pijnen die mijn verstandskies veroorzaakten waren zo erg dat ik gewoon depri werd.Door mijn tandarts complex zit ik vaak te zoeken naar mensen die het zelfde hebben als ik.Zodoende wist ik ook dat er in Kerkrade-West een speciaal tandarts team was gevestigt.Toen wist ik al dat Kerkrade de oplossing voor mij zou zijn.Alleen dan nog wel bellen natuurlijk.slik...

Ik belde op een gegeven moment op om te vragen of ik een verwijskaart nodig had.
Dat was niet nodig.Toen heb ik gelijk een afspraak gemaakt voor een intake-gesprek
in oktober.Wat een opluchting!Ik wordt geholpen!Ik zat gelijk wat beter in mijn vel.
Op de dag van de intake was ik wel wat gespannen.Maar ik werd redelijk snel geholpen.Eerst
een foto gemaakt van mijn kaak gedeelten en daarna nog 2 bit wings.Ik was van het ergste uitgegaan(3 wortelkanaalbehandelingen,een stel gaatjes)maar dat bleek mee te vallen.Alleen 2 vullinkjes en etswerk en gebitsreiniging en natuurlijk die verstandskies eruit.Ik stond er versteld van dat het mee viel met mijn gebit.Ik vroeg tandarts Mark of hij nog eens echt goed wilde kijken. Dat deed hij en bevestigde dat het mee viel.Er werd trouwens alleen met een spiegeltje gekeken.Ik heb nog nooit zo rustig in een tandarts stoel gelegen.En tandarts Mark was ook zeer vriendelijk en erg rustig.Hierna werd ik door verwezen naar Veronique.Veronique heb ik als erg vriendelijk ervaren.Ze straalt ook een bepaalde rust uit. Ze legde me uit wat de narcose behandeling in hield.Bloeddruk was in orde.Nog wat uitleg over de nabehandeling.Na dit gesprek weer naar beneden gegaan om mijn begroting op tehalen en vervolgens huiswaarts te keren.Ik zou binnen 3 weken gebeld worden.
Na 2 weken werd ik gebeld.Of ik op 1 december kon komen.Maar toen zei de telefoniste ineens dat er op 24 november iemand was uitgevallen en vroeg of ik dan wilde komen.Ik zei dat het oke was.Omdat ik nog nooit onder narcose was geweest zag ik daar een beetje tegen op.Maar door alle reacties hierop de site en door het praten met mensen die ook onder narcose waren geweest wist ik dat ik niet meer bang hoefde te zijn.Op de dag van behandeling had ik van te voren neuraston in genomen(helpt goed!) om wat rustig te worden.Toen ik binnen kwam in de wachtkamer was Veronique er ook al.Ze kwam direkt naar mij en mijn broer toe.Een fijne geruststelling.Ik zou om 13:45 behandeld worden.Maar de patient voor mij was nog niet uitbehandeld.Veronique stelde voor dat ze mij op mijn mobiel zou bellen wanneer ik kon komen.In de tussentijd ben ik samen met mijn broer de stad in gelopen.Ik was best zenuwachtig omdat ik elk moment een telefoontje van Veronique verwachtte.Dit bleef echter uit.Om 14:30 kwam ik weer de praktijk binnen.En toen was het opeens mijn beurt.Veronique riep dat ik mocht komen.De tandarts stelde zich aan mij voor en de narcotiseur stelde zich ook aan mij voor.Twee vriendelijke heren overigens!Terwijl ik met Veronique wat babbelde werd ondertussen het infuus ingebracht.Ik bleef erg rustig en vond het allemaal wel interessant!

Opeens werd het wazig voor mijn ogen.Ik probeerde zo lang mogelijk te blijven zitten,maar na 10 tellen ongeveer wilde ik maar 1 ding....slapen.Ik ging liggen en ik was meteen weg.Heerlijk!
Ik wist niet dat narcose zo prettig kon zijn!Voor mijn verstandskies bleek 3 kwartier nodig te zijn.Voor de tandarts was het jaren geleden dat hij zo`n verstandskies had getrokken.Ze hebben me nog een kwartier extra in narcose gehouden.Opeens werd ik wakker in een rolstoel.Veronique stond achter mij en mijn broer ernaast.Ik wilde naar het toilet bleek later.
Ik heb Veronique vele malen bedankt voor de behandeling.Ik voelde me zo gelukkig.Van de narcose heb ik geen last meer gehad enkel wat keel pijn in de daarop volgende dagen.Toen ik in de auto zat keek ik in de binnenspiegel en zag dat mijn tanden mooi wit waren gepolijst.
En ook geen tandsteen meer.
Iedereen die nu nog moet:je hoeft niet bang te zijn!Het team is zo vriendelijk dat je geen angst meer hebt!Je merkt het van zelf wel.
Ik zou de behandeling zo weer over doen!

Tandarts team bedankt!

Arjan S.

--------------------------------------------------------------------------------

10-3-2005

> Geachte heer/mevrouw,
>
> Na mijn behandeling werd mij gevraagd een reactie te schrijven voor op de
> website. Ik kon geen online button vinden dus ik dacht de reactie maar naar
> u toe te mailen:
>
>
> Zolang als ik me kan herinneren ben ik traumatisch voor de tandarts. In geen
> 10 jaar was ik meer geweest. Iets dat redelijk uitzonderlijk is want ik ben
> onderofficier in het leger. Bij defensie is het VERPLICHT ieder jaar een
> 'dental fit' verklaring te hebben.
> Het was me vooralsnog altijd gelukt door de mazen van het net te kruipen.
> Ja u leest het goed, sergeant bij de infanterie, ik spring uit vliegtuigen
> en doe allemaal spannende dingen in verre landen maar de tandarts........NEE
> !!!!!
>
> 2 jaar geleden brak de eerste kies af net boven het tandvlees, een half jaar
> geleden nummer 2, ook net boven het tandvlees. De pijn die ik vaak had is
> niet te beschrijven ook al stond ik stijf van de paracetamol, Ibuprofen en
> Brufen. En geloof me ik nam het ook niet meer zo nauw met de dosering, 2000
> mg Ibu op een avond was meer regel dan uitzondering, en ik mixte de boel ook
> als een volleerde kroegbaas, alles als de pijn maar weg ging en ik niet naar
> de tandarts hoefde.
>
> Een bezoek aan de tandarts hing als het spreekwoordelijke 'zwaard van
> damocles' boven mijn hoofd en toen mijn kaak begon op te zwellen en ik amper
> kon praten wist ik dat ik niet anders kon maar durfde nog steeds
> niet....mijn vriendin heeft me meegesleept naar een militaire tandarts (ze
> heten niet voor niks 'bekkebeul'). Deze had al gauw door dat het geen doen
> was en verwees me door naar de kliniek in Kerkrade.
>
> Voor de intake was ik echt zenuwachtig, maar er werd alleen maar wat gekeken
> en verteld wat de bedoeling was.
> Enige tijd later ging ik voor de 'big deal'.
> Doordat ik wist dat ik onder narcose zou gaan was ik veel minder zenuwachtig
> zodat de gang naar de tandarts ook al heel anders ging dan voorheen.
> Je wordt echt max gerust gesteld, en ik heb nooit echt het gevoel gehad bij
> een tandarts te zitten. (op de achtergrond geluiden na dan)
>
> Ik kreeg een infuusachtige naald in mijn handrug (voel je niks van) waarna
> men me vertelde dat ik een 'hotshot' kreeg en dat dit een branderig gevoel
> in mijn hand kon veroorzaken.
> Veel tijd om hier over na te denken krijg je niet want een paar seconden
> later was ik 'endex' zoals wij dat noemen.
>
> Toen ik na 3 kwartier bij kwam, voor mijn gevoel na 5 minuten, had ik een
> wat aangeschoten (lees 'lollig') gevoel. Mijn hele gebit was schoon gemaakt,
> 2 tanden getrokken en een gaatje gevuld en ik heb er helemaal niks van
> meegekregen.
>
> Ik had nooit gedacht dat ik OOIT nog eens naar een tandarts zou gaan en al
> helemaal niet dat ik OOIT glimlachend bij een tandarts weg zou gaan.
> Voor mij is dit DE methode om toch de jaarlijkse gang naar de tandarts te
> maken.
> Voor het eerst sinds lange tijd kan ik weer normaal eten en heb ik geen
> kiespijn.
>
> Ik kan niet anders dan het team van Tandheelkundig Centrum Kerkrade-West
> complimenteren en bedanken voor een professionele aanpak. Ik weet zeker dat
> dit voor veel mensen een oplossing is. Mij zien ze daar in ieder geval weer
> terug.
>
> Thanks !!!!
>
> Jerry
>
>

15-2-2005

Zoals velen mij voorgingen is ook mij gevraagd een reactie te schrijven op de site. Mijn ervaring was erg goed. Mijn mond ondergaat een complete renovatie momenteel en de eerste behandeling zit erop. De dag van de behandeling was ik erg zenuwachtig, ik kwam de wachtkamer binnen en stond te rillen van de zenuwen. Toen kwam Veronique en na even een babbeltje te hebben gemaakt (een hele geruststellende babbel moet ik zeggen), kreeg ik een jas van veronique (de mijn was te dun) en mocht ik even gaan wandelen buiten want we waren veel te vroeg. Ik moest om half 12 terug zijn. Half 12. Wachtkamer binnen, even zitten (paar minuutjes), veronique kwam mij halen, de behandelkamer in. Anaesthesist (zeer vriendelijke man) vertelde me wat we gingen doen de eerste keer. Ik ging liggen in de stoel, kreeg een bandje om mijn arm, voelde eerst wat gekriebel op mijn hand, daarna een klein prikje, infuus erin (geloof me het doet nagenoeg geen pijn en ik piep al als ze me nog niet hebben aangeraakt) en binnen 15 tellen was ik in dromeland. Voor mijn idee 5 minuten later werd ik wakker gemaakt en ben ik blijkbaar ik de rolstoel gezet naar de auto. Ik ben dat hele stuk kwijt, werd pas echt wakker toen we al even onderweg naar huis waren.

Tandarts, assistente, anaesthesist, veronique, de aardige dames aan de receptie, allemaal bedankt en tot de 31e. Want dan staat mijn tweede behandeling voor de deur. Ik vergeet nog wel een belangrijke en dat is Esther mijn beste vriendin. Esther bedankt, ik was blij dat je erbij was.

Sandy

Pagina's:

Angst voor de Tandarts

Reacties

25-4-2005

19-4-2005

12-4-2005

20-3-2005

15-3-2005

15-3-2005

15-3-2005

14-3-2005

10-3-2005

15-2-2005

Amalia Kliniek - Centrum voor Mondzorg