Reacties

Heeft u ook een reactie, dan horen we dat graag, op die manier kunt u anderen helpen over hun angst heen te komen.
Stuur uw bericht naar: info@angstvoortandarts.nl

Pagina's:

1-3-2007

Er ging de laatste jaren geen dag voorbij dat ik niet aan de tandarts dacht. Elke dag word je meerdere malen geconfronteerd met je aftakelende gebit en je angst om er iets aan te laten doen. Bij mij was het niet de pijn die me deed besluiten om te gaan zoeken naar een goede tandarts, maar elke dag die druk op je schouders. Als in gezelschap het woord "tandarts" viel, raakte ik al compleet in paniek. Laat staan de gedachte om iets aan je gebit te laten doen. Gek genoeg heb ik nooit echt veel pijn gehad aan mijn tanden. Maar als er opeens allerlei stukjes tand en kies gaan afbreken....dat ziet er niet mooi uit en het kost veel moeite om het te verbergen. Ook ik had vroeger niet zo'n aardige tandarts en allebei mijn ouders waren panisch voor de tandarts. Zo is mijn angst steeds groter geworden.Maar ik ben 31 en wilde er echt iets aan laten doen voordat het echt te laat zou zijn. Dus moest er iets gedaan worden. Ik ben gaan surfen op internet en kwam zo bij de Amaliakliniek terecht. Dit leek de perfecte oplossing. Maar het heeft erg lang geduurd voordat ik een afspraak durfde te maken. Ik heb alle reacties van de patienten wel tien keer doorgelezen en toen eindelijk pas gebeld. Stel je voor dat je het wel allemaal merkt, wat ze doen met je gebit...dat de narcose niet werkt. In december 2006 had ik de intake. Dit wordt heel rustig gedaan. Alleen, de schaamte bij mij was erg groot, toen ik mijn mond moest opendoen en laten nakijken. Maar de tandarts is heel rustig en behandelt je gewoon als een normaal persoon. Geen stomme opmerkingen en dergelijke ( die ik vroeger wel altijd van mijn tandarts te horen kreeg). Op 27 februari was ik aan de beurt voor de behandeling onder narcose. En geloof me, de aanloop naar die behandeling is gewoon het ergste. De angst en zenuwen. Toen ik uit de wachtkamer geroepen werd dacht ik dat ik doodging van angst, maar zodra je de behandelkamer binnenkomt en in de stoel gaat liggen, word je zo gerustgesteld en voordat je het weet slaap je al. De assistente heeft me, toen ik in de stoel lag, heel fijn gerustgesteld: "het komt allemaal goed" en schouderklopjes. Daar word je al rustiger van, want zij zal het wel weten tenslotte?? Dan komen de geweldig aardige en positieve anaesthesisten, je krijgt een prik en weg ben je. Opeens word je wakker gemaakt en dan is het gewoon gebeurd. In een behandeling was mijn hele gebit gedaan. Ongelooflijk. Ik was een beetje suf, maar was verder goed bij mijn positieven en heb geen rare taal gesproken. Alleen weet ik niet meer of ik de tandarts wel heb bedankt. In de auto op de terugreis ben ik de hele tijd wakker geweest. Sterker nog, ik ben de rest van de dag gewoon wakker geweest. Dit is echt een uitkomst voor mensen die net zo bang zijn als ik. Maak gewoon die afspraak, echt, je zult je daarna zoveel beter voelen en zo trots zijn op jezelf...en weer lekker breeduit lachen. Het brengt absoluut meer geluk in je leven. En heel veel opluchting.Bedankt alle mensen die me geholpen hebben.

Groetjes, Sas

27-2-2007

Den Haag, 20 december 2006

Beste team,

Allereerst wil ik, de hele team van de Amaliakliniek bedanken, voor de fantastishe behandeling.
Ik zocht op internet een tandartskliniek, voor mensen die angstig zijn, totdat ik op jullie site kwam. Een paar keren gelezen, de reacties vooral, ik vond het ongelooflijk. Omdat ik heel nare ervaringen met mijn tandarts heb meegemaakt, durfde ik niet meer mijn kiezen te laten behandelen. Na meerdere keren op uw site gelezen te hebben , durfde ik te bellen. Afspraak gemaakt voor 1 november. Daar aangekomen bij de receptioniste gemeld, heel vriendelijk allemaal, ik was heel zenuwachtig. Ik moest even wachten, want het was nog vroeg. Ik werd binnen geroepen, èèn en ander uitgelegd. Er moest fotos gemaakt worden. De tandarts vertelde, dat een paar kiezen eruit moeten en alles gebeurt onder narcose en ik zal er niets van merken. Ik zag het niet zitten, zo angstig was ik. Ik durfde nog geen afspraak te maken. Ik heb besloten om terug te bellen. Dat heb ik ook gedaan op korte tijd en toch afgebeld. Ik moest weer erover nadenken, door mijn nare ervaringen. Uiteindelijk heb ik de telefoon gepakt en een afspraak gemaakt en het zou 16 decemer gebeuren.
Ik was die dag erg gespannen, zenuwachtig. Daar aangekomen gemeld bij de receptioniste , het is in het nieuw gebouw. Er zaten al een paar mensen in de wachtkamer bij de openhaard en er is ook een tv, heel geruststellend. De assistente van de anethesist kwam na een paar minuten, heel vriendelijk mens, ik was heel zenuwachtig, zij stelde mij gerust, u krijgt een naaldje (een infuus) en u zult er niets van merken zij ze. Ik was 2 uren te vroeg en het wachten was het ergste. Na lang wachten was ik aan de beurt, de assistente kwam mij halen, naar de behandelkamer gebracht, ben ik op de stoel gaan zitten, de anethesist en de assistente allemaal vriendelijke mensen om je heen, Ik kreeg een naaldje in mijn hand met een slangetje ( infuus ), ik wist niets meer. Ik hoorde een stem, hallo, ik keek, was nog slaperig, alles was al klaar, het leek alsof ik geslapen had. Ik bedankte de assistente ( ook aan de hele team ) en ik werd in de rolstoel naar de auto gebracht. Je wordt heel goed begeleid, fantastisch. Ik heb wat napijnen gehad, maar met wat pijnstillers helpt het goed. Ik ben nu heel blij, dat ik geholpen ben.
Nu, dat ik zelf heb meegemaakt, zou ik aan mensen die angstig zijn willen zeggen, gewoon doen.
Bedankt team.

Met vriendelijk groet,

Mw. R.

5-2-2007

Voor iedereen die bang is voor de tandarts is dit de uitkomst, je wordt zo vriendelijk en lief geholpen dat je al het gevoel hebt dat je een persoon bent en geen nummer, dit is al heel fijn. Ook ik heb gebeld na lang aarzelen en wij hebben besloten dat ik een nieuw bovengebit zou krijgen, niet eens omdat ik zo,n slecht gebit had maar altijd pijn en de ene zenuwbehandeling na de andere, het hielp gewoon niet meer, dus wij vol frisse tegenzin erheen op zaterdag had een afspraak om 2 uur, maar dat werd pas half 4, maar kreeg een infuus en voordat ik het wist sliep ik al, ik werd weer wakker gemaakt en had het nieuwe gebit al in mijn mond, dat was best even wennen in het begin, heb van de hele behandeling echt niets gemerkt. Ik ben nu een week verder en heb best wel een beetje napijn gehad en ook het wennen met praten en slikken met een nieuw gebit is best wel raar, maar het went heel snel. Ik hoop dat ik iedereen het gevoel kan geven, blijf aub niet met pijn of problemen lopen het is het echt niet waard. liefs Carina

23-1-2007

Beste mensen van de Amaliakliniek,

Ook ik wilde even wat schrijven op jullie website omdat ik (toen ik nog niet behandeld was) duizenden keren de reacties van de mensen wilde lezen op zoek naar bevestiging dat het allemaal wel mee viel...
Ik was ontzettend bang voor de tandarts en al een aantal jaren niet meer geweest maar toen werd ik bang voor de narcose..bang dat ik niet meer wakker werd...Ik was weken van tevoren bezig in mijn hoofd en de engste scenario's kwamen langs. Ik werd een dag vantevoren gebeld om mij nog aan de afspraak te herinneren toen ik tegen die mevrouw zei dat ik toch wel erg bang was dat ik niet meer wakker werd, vertelde ze rustig dat ik mij geen zorgen hoefde te maken en dat het een " kleine" narcose betrof. Ik was helemaal opgelucht en vol goede moed zaten we op 12 december 2006 om 6.00 uur in de auto! Nu ging het echt gebeuren! Om 10.15 uur waren we er...ik zag ouders met hun kindjes meegaan en huilend weer terugkomen en moest wel een paar keer slikken. Ook ik ben (net 1 jaar) moeder en kan mij dat allemaal goed voorstellen, zo'n klein hummeltje in diepe slaap...maar goed ik was eindelijk aan de beurt en ik mocht in de stoel plaatsnemen mijn partner liep mee en de tandarts en assistentes maakten een gezellig praatje met me. We moesten nog even op de anathesist wachten en toen ze er aan kwam gierden de zenuwen door mijn lijf...Het was een super lieve anasthesist..Ik kreeg een infuusnaald in mijn hand (voel je niets van) en het narcosemiddel werd toegediend. Ik keek mijn partner aan, ik keek de anesthesist aan, kreeg even wat tranen in mijn ogen omdat het NU echt ging gebeuren. De anesthesist veegde mijn tranen weg en hield mijn hoofd vast en weg was ik...In diepe slaap...

In de auto werd ik wakker, heel slaperig....Ik vroeg aan mijn partner wat er allemaal gebeurt was want ik weet helemaal niets meer alleen nog dat ik tegen iemand "bedankt" zei.
Mijn partner vertelde dat ik maar niet wakker wilde worden en in de kamer ernaast werd gebracht en in een rolstoel werd gezet. Ik heb een assistente haar hand gepakt en die tegen mijn gezicht aangelegd en haar duizend maal bedankt (schaam schaam) Ik weet er helemaal niets van. Ik ben naar de auto gereden en in de auto gezet. Mijn partner moest er wel om lachen wat ik allemaal had gezegd en ik achteraf ook. Jeetje wat een ervaring. Echt super gewoon. Ik heb weinig last gehad van napijn. Er zijn 2 kiezen getrokken en acht gaatjes gevuld. Was wel 2 weken wennen met eten enzo maar goed wat wil je...het is niet zo maar iets.
De narcose op zich was ook best heftig en heb wel een weekje rustig aan moeten doen en had veel slaap nodig. Maar goed denk dat het voor iedereen weer anders is...
Ik hoop dat ik kan bijdragen dat je het gewoon moet doen, niet wachten maar doen. En ik ben zoooooooo blij dat ik het gedaan heb! Je krijgt er absoluut geen spijt van en niet bang zijn want je merkt echt helemaal niets ervan wat ze met je doen.

Ik wens je veel succes met je beslissen.

en mensen van deze geweldige kliniek, bedankt! 1000 maal bedankt voor de lieve zorgen.

Sandra K.

15-1-2007

Hallo allemaal.

ooit getwijfeld naar de tandarts te gaan omdat je zo bang bent,
niet doen,
het gaat ten koste van je gebit en ik kan het weten,
ik heb gelukkig alle tanden nog wel maar nog erg weinig kiezen,
er waren weer ettelijke afgebroken,
maar durfde ook niet naar de tandarts te gaan,
ik wist dat er getrokken moest worden,
voor de na pijn ben ik eigenlijks niet eens bang,
maar de tandarts zelf wel,
dus voor de boel ging ontsteken heb ik de gok gewaagd en kon hier erg snel terecht,
ik werd erg vriendelijk en eindelijk ook eens serieus genomen in mijn angst,
er moest bij mij heel wat gevuld opgelapt en getrokken worden,
maar voor de 2de keer van mijn leven had ik pas op de dag zelf de zenuwen,
normaal loop ik minimaal al een week van tevoren met buikpijn ;(
alleen al het idee dat ik naar een tandarts moet,
maar ze waren er zo lief en begripvol,
met de narcose ook,
want toen ik de beruchte stoel weer zag schoot ik zo vol met stress dat ik stijf stond van de zenuwen,
maar de anestist was ook erg lief en begripvol,
nu ben ik niet bang voor die spuiten enzo,
maar die stoel en de tandarts,
maar het was zo gepiept,
het infuus met narcose ging erin en ik was zo van de wereld,
toen ik bijkwam wou ik meteen in de spiegel kijken ;)
ook al was er getrokken en mis ik best wel veel kiezen nu,
moet zeggen dat ik echt heel erg blij was en nog ben met mijn witte vullingen,
daarvoor had ik alleen maar die lelijke amalgaan in mijn mond,
ik heb nog 1 kies waar dit inzit,
de rest is prachtig geworden
van het trekken had ik wel napijn,
dat zakt nu aardig af,
maar ben zo blij dat ik dit gedaan heb,
zo hoefde ik de behandeling niet mee te maken die voor mij een crime is,
mijn kaak is weer helemaal schoon en netjes,
alles is weer gezond en ik ga ervoor om dat ook zo te houden ;)
de narcose was ook zo gedoseerd dat ik op mijn eigen 2 benen de kliniek uit kon lopen,
dus petje af voor deze mensen,
want ik zou het zo weer doen ;)
dus iedereen die twijfelt,
gewoon doen,
want je merkt er echt helemaal niks van,
ik heb wel napijn gehad maar dat was van oude wortel resten,
de andere 2 kiezen die getrokken waren heb ik absoluut geen napijn gehad,
van de vullingen ook helemaal niks nop nada,
als ik dit bij een normale tandarts had moeten laten doen,
ik geloof dat ik niet was op komen dagen,
nu wel en ben er nog steeds heel erg blij om ;)

groetjes Annigje

14-1-2007

Aan het team van de Amaliakliniek,

Inmiddels is het 14 dagen geleden dat ik de eerste behandeling onder narcose heb ondergaan en 2 dagen later de volgende.
Graag wil ik jullie bedanken voor de manier waarop jullie omgaan met ons als bezoekers van jullie kliniek;
die er trouwens geweldig uitziet nu jullie zijn verhuisd. De sfeer alleen al maakt dat je je al snel op je gemak voelt en dat bij een tandarts!

Maar het belangrijkste is natuurlijk de manier waarop je geholpen wordt.
Het zou mooi zijn als meerdere tandartsen op deze manier zouden werken. Dat zou veel angst, schaamte en pijn schelen.

Na lang aarzelen en steeds maar weer uitstellen, vorig jaar eindelijk de stap gezet en achteraf had ik niet zo lang moeten wachten.
Alleen al hoe er werd gereageerd aan de telefoon was al geruststellend. Er wordt rustig de tijd genomen, er wordt echt naar je geluisterd
en bovendien wordt je door iedere medewerker vriendelijk en met respect behandeld.
Kortom, als je al heel lang twijfelt; gewoon de telefoon pakken en bellen.

Tot slot nog een compliment voor degene die deze site heeft gemaakt, want dat is denk ik voor veel mensen de eerste kennismaking met de Amaliakliniek en maakt het al iets makkelijker om een afspraak te maken.

Vriendelijke groet,

D.W.

11-1-2007

Aan het hele team,

Bedankt voor de goede zorgen en voor de kindvriendelijke aanpak!!!
Het is net een week geleden dat mijn dochtertje Marie, (6 jaar), bij
jullie is verzorgd onder narcose.
Er werden 8 tanden getrokken en ... haar herstel is spectaculair.
Door de enorme lieve aanpak van jullie anesthesist en tandheelkundige is
haar angst voor de tandarts volledig verdwenen.
Marie heeft in het verleden al regelmatig een prik gekregen, ze was dus
enorm bang voor de injectie om in slaap te geraken.
_Ze heeft echter niets gemerkt van de prik_ omdat we eerst een zalfje
moesten smeren en omdat ze werd afgeleid met speelgoedjes!!!
Dit vonden mijn moeder en ik ongelooflijk, het is echt prettig als er op
zulk een manier aandacht wordt besteed aan JE EIGEN KIND.
Met vriendelijk groetjes,
Een tevreden mama uit België

11-1-2007

Hoi

Ik heb vandaag een behandeling onder narcose gehad en al mijn boventanden zijn getrokken en vervangen door een kunstgebit.
Mijn onderste tanden zijn schoongemaakt en waar nodig gerepareerd.
Ff terug naar het begin.
November 2006 ik had ontstoken tandvlees en na veel pijnstillers slikken heeft mijn vriendin gezegt dat het nu wel genoeg was en me naar de huisarts gestuurd.
Naar de tandarts durfde ik niet.
Ik was al zeker 20 jaar niet geweest.
De huisarts zij dat ik een wortelkanaal onsteking had en vroeg waarom ik niet naar de tandarts ging.
Hij maakte er niet veel woorden aan vuil en zij dat ik naar Kerkrade moest gaan.
Zijn Assistente zou me wel een telefoonnummer geven en een web adres.
Thuisgekomen dus naar die website gaan kijken en de stap genomen om te bellen.

In December had ik het eerste gesprek en daar was ik al nerveus voor, maar het viel reuze mee.
Ik werd vriendelijk te woord gestaan en alles werd duidelijk uitgelegd.
Dat beruchte haakje werd ook niet gebruikt. Gelukkig!
Er werd gelijk een afspraak gemaakt en vandaag 11 Januari is het dus gebeurt.
En bang dat ik was.
Blijkt ook nog dat 1 van de artsen daar uit mijn dorp te komen, dus dat werd gebruikt om mij een beetje af te lijden en ik was vertrokken voor ik er erg in had.
Mijn vriendin was er op dat moment nog bij en zij vertelde mij dat ze tijdens de behandeling in de wachtkamer heeft gewacht.
Toen ze weer bij me mocht zegt zij was ik stom dronken leek het wel.
Ik sloeg wartaal uit en daar kan ik mij niks van herinneren.
Ze hebben mij met een rolstoel naar de auto gebracht ( wat een luxe ).
Dat was allemaal rond 12 uur en nu zit ik weer vrolijk thuis.
Ik heb geen pijn, maar het bloed wel nog een beetje.
Als ik dit eerder geweten had dan had ik dat allang gedaan.
Ik kan het iedereen aanraden.

Groetjes van een opgeluchte JFM G.

3-1-2007

3-1-2007

Bij deze wil ik jullie super bedanken voor afgelopen dinsdag 2-1-2007.
Ik ben 3 kiezen armer en een heleboel vullingen rijker en ik heb nog steeds geen pijn!!!!
ONVOORSTELBAAR!!!!!!!
Vantevoren had ik echt heel veel schrik, zo erg zelfs dat ik er een dag ziek van ben geweest,
achteraf gezien; nergens voor nodig geweest!
Ideaal, je komt binnen, een prikje in je hand, je gaat lekker slapen, je word wakker en klaar is kees!!

Echt geweldig!
Een praktijk zoals jullie hebben zouden er meer moeten zijn..

Nogmaals bedankt en wie weet tot ziens!

Linda van G.

19-12-2006

18-12-2006

hoi

hierbij laat ik kort weten hoe was om 14-12-2006 weer onder narcose geholpen te worden.
voor mij was het de laatste keer 3 jaar geleden dat ik geholpen ben onder narcose.
en dat was toen goed bevallen .
elk jaar op controle in kerkrade tot dit jaar.
bleek er toch weer wat aan gedaan moeten worden.
bij 2 kiezen een stuk afgebroken en bij een andere kies een gebroken vulling.
en ik ben nog steeds geen held dus toch maar weer onder narcose.
nou ik heb me niet verveeld toen we daar 1,5 uur te vroeg waren.
want ze hadden iemand nodig om patiënt te spelen voor een stel foto's die ze willen gaan gebruiken voor de amalia kliniek.
en dat kwam goed uit want ik was patiënt en ik vond het niet erg.
alleen het was wel erg koud buiten maar we hebben best gelachen elke keer hetzelfde verhaaltje en maar fotograferen.
ik word nog een echte bn'r zo vloog de tijd om en was ik aan de beurt.
dus ik had geen tijd om zenuwachtig te zijn al ben je dat toch niet hoor als je daar binnen komt je word vriendelijk ontvangen ze hebben aandacht voor je en dan die wachtkamer heerlijk leuke zitbanken een tv er bij met een mooie openhaard in de muur die behaaglijk warm is zo goed heb ik het thuis niet eens dus je hoort niks van de behandelkamers wat al een grote plus punt is maar toen ging ik in de stoel zitten allemaal vriendelijke mensen toevallig ook de assistentes die ik buiten ook had ontmoet met de fotoreportage dus was gezellig en toen kwam er een klein prikje in mijn hand voor de narcose en toen een paar tellen en ik sliep echt je merkt helemaal niks
en toen werd ik pas tussen Heerlen en eindhoven pas echt goed wakker en mijn broer die werd een beetje gek van me in de tijd daarvoor want ja als je van die stoel afkomt is het net of je flink bezopen bent maar daar weet je zelf niks van ik heb wel 5 keer dezelfde dingen tegen mijn broer gezegd maar hij kon er gelukkig mee lachen maar het is goed gegaan de andere dag gewoon gelijk weer gaan werken en weinig last van gehad de eerste dagen zijn mijn tanden nog wat gevoelig en voelt raar aan maar het trekt al steeds beter weg kan bijna alles weer eten al probeer pindas nog een beetje te vermijden maar dat komt over een week weer wel dus mensen vooral zoiets doen als u bang bent zoals ik

mvgrt eddy b.

Pagina's:

Angst voor de Tandarts

Reacties

1-3-2007

27-2-2007

5-2-2007

23-1-2007

15-1-2007

14-1-2007

11-1-2007

11-1-2007

3-1-2007

19-12-2006

Amalia Kliniek - Centrum voor Mondzorg